Dwarskijker over 'Culture Club' en 'Tegen de sterren op': 'Doldriftige applausmeesters uit Tsjetsjenië'

, door (rv)

Culture Club

Canvas – 10 maart – 88.959 kijkers

‘Als ik u voor één keer een filmtip cadeau mag doen: u moet echt naar ‘Sprakeloos’ gaan kijken. Héél straffe kost.’ Aldus Bart Schols, de gewaardeerde omroepjournalist, in ‘De afspraak’. Hij is, althans op het eerste gezicht, een beschaafde jongen die mij dan ook voor één keer een filmtip cadeau mocht doen. Het hoeft nu ook weer niet altijd een Bongobon te zijn, en dat wéét Bart. De veelbekroonde schrijver Tom Lanoye, die in dit praatprogramma met het grootste gemak de honneurs waarnam, kon het ons nog sterker vertellen: ‘De grote regisseuse Hilde Van Mieghem krijgt echt de credits die ze verdient,’ klonk het gul. ‘Ik was echt niet goed van die film,’ deed Bart Schols er nog een schepje bovenop, en hij trok er een toepasselijk gezicht bij: een uitdrukking die mij, een exponent van de joods-christelijke cultuur, aan Jezus in de hof van Gethsemane deed denken. Hoe het ook zij, de argeloze mediaconsument moest, vóór de eerste kritieken verschenen, kennelijk denken dat ‘Sprakeloos’ een onontkoombaar meesterwerk was, waar je volgens Tom Lanoye ook nog eens naar eigen goeddunken om mocht sniffen, maar dan wel op de gevoelige klanken van Jef Neve. Die week hoorde ik Tom Lanoye ook in de radiofonische dependance van ‘Culture Club’

(Radio 1) hoog opgeven van ‘Sprakeloos’, en in het televisieprogramma ‘Culture Club’ maakte de grote regisseuse Hilde Van Mieghem haar opwachting. Wat ze daar over ‘Sprakeloos’ en Tom Lanoye zei, had ze die ochtend al omstandig, en in nagenoeg dezelfde bewoordingen gezegd in ‘De bende van Annemie’, een ochtendprogramma op Radio 1 waar ik veeleer per ongeluk dan uit eigen beweging naar luister. ‘De buzz is geweldig,’ zei de regisseuse in ‘Culture Club’, en laat die buzz, een georkestreerd geluid, nu net de reden zijn dat ik die vrijdagavond al flink verzadigd was van ‘Sprakeloos’, terwijl die film nog niet eens uit was. ‘Mag het iets minder zijn?’ is een vraag die zelden in een slagerswinkel opklinkt. Een cultuurproduct dat net iets te gretig en op te veel fronten tegelijk gepromoot wordt, begin ik toch een tikje verdacht te vinden. Ik hoed me voor meesterwerken bij geruchte. Goddank zijn er nog een paar bekwame filmcritici.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven