Jane Birkin, actrice, zangeres en muze van Serge Gainsbourg: 'Ik was de meest sexy vrouw ter wereld, maar mijn man bedroog me'

, door (ss)

'Serge was net een groot kind – onhandelbaar, maar ook kwetsbaar'

Voor Gainsbourg was Jane een marionet en een reddingsboei. Ze gingen in 1980 uit elkaar, maar eigenlijk zijn ze nog steeds samen. Misschien heb ik daarom het gevoel een dubbelinterview te doen, ook al is Le Beau Serge, na een leven lang marineren in alcohol en nicotine, al een kwarteeuw dood.

Ik zit tegenover een vrouw wier gehijg ik al m’n hele leven hoor omdat het alomtegenwoordig is. Je hoort ‘Je t’aime... moi non plus’ op de radio, in café’s en restaurants, bij de schoenmaker, op terrasjes en het strand. En telkens is het alsof je in een heet triootje gedropt wordt. Het zorgt eerlijk gezegd ook voor een vreemde frisson als je de vrouw voor je ook al vaak naakt zag in een jonge incarnatie – ook al onvrijwillig, in ettelijke films.

In haar jeugd zag Jane Birkin eruit als een zus van Mick Jagger. Nu, op haar 71ste en na een anderhalf jaar durend gevecht tegen leukemie, oogt ze voor het eerst oud. Ze is niet langer slank, draagt een bril en heeft haar grijze haren bruin geverfd. De sexy spleet tussen haar voortanden is weggewerkt. Ze lijkt vermoeid en niet helemaal aanwezig. Time waits for no one. Maar wát een leven.

We praten Engels, haar moedertaal, ook al woont ze al een halve eeuw in Frankrijk. We keuvelen eerst wat over haar ouders. Jane is de dochter van actrice en schrijfster Judy Campbell, die werd verafgood door Winston Churchill en Noël Coward en als eerste de klassieker ‘A Nightingale Sang in Berkeley Square’ zong.

HUMO De six degrees of separation-theorie stelt dat iedereen op aarde slechts zes stappen of minder van elkaar verwijderd is. Alleen jij staat nu tussen mij en mijn favoriete schrijver Graham Greene, in wiens toneelstuk ‘Carving a Statue’ je debuteerde.

Jane Birkin «Ik heb Graham vrij goed gekend omdat hij soms bij ons over de vloer kwam. Op m’n 17de had ik al zijn romans al gelezen, hij was ook mijn favoriete schrijver. Graham woonde de casting voor dat toneelstuk bij. Ik dacht dat ik kansloos was: ik werd gepest op school en was me niet bewust van mijn waarde. I was awkward. Ik voelde me minder bijzonder dan de twintig andere meisjes in de wachtzaal, en bovendien was ik zo zenuwachtig dat ik mijn tekst niet kon onthouden. Maar dat bleek niet erg, want de regisseur had beslist dat het personage doofstom zou zijn en enkel met gebarentaal zou spreken.

»Uiteindelijk kreeg ik de rol, omdat ik bij Graham in de smaak viel, maar ook omdat ik halverwege het toneelstuk gedood zou worden. De toen piepjonge, frêle acteur Dennis Waterman moest mijn lijk wegdragen. Hij woog me, en aangezien ik vel over been was, werd ik gekozen.»

HUMO Je hebt ook samengewerkt met Sir John Gielgud, de meest legendarische Shakespeare-acteur van zijn tijd. Toen een jonge acteur hem ooit om advies vroeg, zei Gielgud droog: ‘Zorg ervoor dat je een kleine Cordelia hebt.’ Een zeer pragmatische tip.

Birkin (lacht) «Natuurlijk, want ook Cordelia moet gedragen worden. (Mijmerend) Van Graham herinner ik me vooral zijn blauwe ogen – de meest glazige, blauwe ogen die ik ooit zag. Hij kon met grote autoriteit dwars door je heen staren. Hij was iemand tegen wie je niet durfde te liegen omdat je aanvoelde dat hij dat feilloos zou doorzien. Ik hoor zijn zeurderige stem nog zo in mijn hoofd. Ach, ik had het geluk dat ik een amateur was en dat ze een amateur verkozen: ik was nog niet gekneed, niet blasé, niet mismeesterd door docenten. Ik moest in Grahams stuk de onschuld belichamen. Dat lukte nog net, want ik kwam van een strenge kostschool. Ik verdenk Graham ervan dat hij dat kinky vond. Hij had toch, zowel in z’n leven als in z’n werk, altijd die schijnbaar contradictorische mix van streng katholicisme en een veel lossere seksuele moraal.»

'Serge heeft me nooit aangemoedigd beter Frans te leren: hij was bang dat ik te lange gesprekken met andere mannen zou aanknopen'

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven