Het belang van E-nummers in uw eten: 'Zonder E948 ben je binnen de minuut dood'

, door (tp)

bananen 1200

Rosanne Hertzberger «Dit boek is een pleidooi voor chemie en technologie, omdat ik vind dat E-nummers nodig zijn – óók in de bereiding van voedsel. Eigenlijk begint het al met het zaadje. De meeste groenten en fruit op onze schappen zijn reageerbuisgewassen, dus het resultaat van bio-engineering. Met glutamaten E621 tot E625 bootsen we de vlees- of bouillonsmaak na; met vitamine C, ook bekend als E300, kunnen we bederf tegengaan. Die additieven vervullen een belangrijke functie: dat ze ongezond zijn, is een hardnekkig misverstand. Ziekenhuizen liggen vol mensen die ziek zijn geworden door suiker, vet en alcohol: natuurlijke stoffen die géén E-nummer hebben. Als een stofje een E-nummer heeft gekregen van de Europese Unie, wil dat zeggen dat het onderzocht is en dat het geen gevaren oplevert.»

HUMO Vanwaar komt de slechte naam dan?

Hertzberger «Er is een voorgeschiedenis van fraudegevallen: voedingsbedrijven moeten we heel goed in de gaten houden. Vroeger gebruikten ze kwik en lood om voedsel te kleuren. In de jaren 50 zijn in Amerika tientallen kinderen erg ziek geworden van Halloweensnoepjes die giftige oranje kleurstoffen bevatten. Met chemie kun je consumenten ook misleiden: met verdikkingsmiddelen lijkt melk dikker dan ze is. Yoghurt is dan weer een prachtig voorbeeld van hoe je op een positieve manier met voeding kunt knutselen. Door in te grijpen in het samenspel van bacteriën kun je yoghurt lobbiger maken, zonder vet toe te voegen.»

HUMO Is het niet redelijk dat we naar ambachtelijk en natuurlijk snakken?

Hertzberger «Er bestaat niet zoiets als kunstmatig en natuurlijk. Een banaan zit tjokvol E-nummers: allemaal stofjes die een nummer hebben gekregen. Mijn favoriet is E948. Zonder E948, zuurstof, ben je binnen de minuut dood. Vanilline is nog zo’n voorbeeld.»

HUMO Een aardoliederivaat.

Hertzberger «Ja, maar dat maakt niets uit: de molecule is dezelfde als de natuurlijke variant en ze is niet verontreinigd. Toch huiveren we als ons roomijs ermee op smaak is gebracht. Maar als je ziet hoeveel kinderarbeid er komt kijken bij de teelt van natuurlijke vanille, weet ik wat ik verkies. Het probleem is dat smaak en gezondheid tegenwoordig zo belangrijk zijn. Gastronomie wordt religieus beleden en is blijkbaar belangrijker dan duurzaamheid, dierenrechten en idealen. Margarine is in de verdrukking geraakt omdat mensen weer aan de roomboter willen. Is dat niet raar, op een moment dat we ons zorgen maken over hoe de industrie omgaat met vee? In alle aspecten van ons leven zijn we innovatief, onze televisies en telefoons worden alsmaar slimmer, maar bij voeding zie je het omgekeerde: het moet zo ouderwets mogelijk ‘omdat het vroeger beter was’. Maar vroeger gingen we ook sneller dood.»

Humo 3997/15 11/04/2017

Dit artikel verscheen in:

HUMO van dinsdag 11 april 2017

Lees alle reportages

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven