Uit de platenkast van Mauro: ‘Blind Baby Has Its Mother’s Eyes’ van Les Rallizes Dénudés

, door (mp)

Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Vrienden en familie zullen je uitnodigen voor een bezorgd gesprek. Psychiaters bieden spontaan hun diensten aan. Op straat word je nagekeken door hoofdschuddende bejaarden. Pers, publiek en andere onderdanen van de tijdgeest raden het ten stelligste af. Maar wie toch een radicaal onaangepaste en spectaculair excentrieke band wil oprichten, adviseer ik om eerst enkele Japanse artiesten te bestuderen, want daar hebben ze op het vlak van muzikale extremiteiten alles al een keer uitgeprobeerd. Hanatarash reed met een bulldozer door de muur het podium op. The Gerogerigegege releaseten een cassettedoosje met alleen een octopustentakel erin. Concerten van Masonna duurden soms maar een paar seconden, wegens per direct alles kapot. Geen half werk daar onder de rijzende zon, maar wel altijd gegarandeerd dikke fun.

Men koos niet altijd voor dat gestileerde sadisme. Een groep die resoluut de goochelkaart van het enigma trok, was Les Rallizes Dénudés. Al hun releases zijn bootlegs. Over bezieler en frontman Takashi Mizutani is zo goed als niets bekend. Nooit heeft hij een interview gegeven. Chapeau voor een band die werd opgericht in de jaren 60 en bestond tot eind jaren 90. Denkt men toch. Vanzelfsprekend heeft de muziek de grootste verdienste, want die is namelijk subliem. Toch voor wie valt voor een mix van primaire rock-’n-roll in een maalstroom van pro-tinnitusfrequenties en Japans croonergezang met veel echo in nummers die wel twintig minuten kunnen duren, zoals ‘Blind Baby Has Its Mother’s Eyes’. In de Nostalgie 1000 ermee, zeg ik!

Humo 3998/16 18/04/2017

Dit artikel verscheen in:

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven