Dwarskijker over 'De 3 wijzen' en '4X7'
De aanzwellende bobbel onder het te gekke rompertje

, door (rv)

'In deze fase van mijn leven 969 woorden aan 'De 3 wijzen' wijden vind ik achteraf bekeken misschien ietsjes te gul'

De 3 wijzen

Eén – 9 april – 1.088.081 kijkers

Dat ik ’s avonds, tijdens het blauwe uur, weleens nostalgisch ben en onder het genot van een glas Amarone valse hoop put uit mistige herinneringen aan voorgoed vervlogen geluksmomenten, betekent nog lang niet dat ik wak van weemoed aan ‘De 3 wijzen’ terugdenk, een spelletje dat tussen 1989 en 1999 op de openbare omroep te zien was. Ik ben uit vrije wil ook niet naar de theatershow van ‘De 3 wijzen’ gaan kijken, waarin Jacques Vermeire, Gerty Christoffels, Walter Grootaers en Kurt Van Eeghem, de tv-sterren van toen, nog altijd niet van ophouden wisten, alsof het gisteren was.

In ‘Luk Alloo bij Jacques Vermeire’ zag ik nog niet zo lang geleden een fragment uit dat theaterprogramma: Jacques Vermeire, die de lach aan zijn kont heeft hangen, kreeg de geest in één of ander cultureel centrum in de provincie. Hij voerde een tribale dans uit die ik schoorvoetend in de binnenlanden van Afrika zou thuisbrengen. Met een mimiek die net iets te veel van zijn aangezichtsspieren vergde, stiet hij ritmisch oerwoudgeluiden uit die, in combinatie met zijn bewegingspatroon, diep in de provincie huizenhoge lachgolven teweegbrachten. Even was het alsof we Congo, zo’n tachtig keer groter dan België, nog hadden. Toen Walter Grootaers haast blauw aanliep van het lachen, schoot het me te binnen dat hij de grenzen van de zelfspot onherstelbaar heeft verlegd in ‘De 3 wijzen’: zijn specifieke manier van toon houden, zijn zangtalent, was doorlopend een voorwerp van spot, en daar moest vooral Walter zelf, op het gevaar af van een liesbreuk, meedogenloos hard om lachen. Dat offer werd daarna altijd weer van hem verwacht, alsof het zijn handelsmerk was. Ik meen me te herinneren dat Gerty Christoffels vooral als vrouw uit Limburg zitting had in dat panel, een pittoresk typetje, en Kurt Van Eeghem werd, als ik het goed heb, zo nu en dan voor gay versleten, maar dan wel met een knipoog.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven