Hoe koppig is CD&V-spits Hilde Crevits?

, door (rl) en (ab)

vrijbeeld

'Mijn vader heeft me altijd afgeraden om minister van Onderwijs te worden'

Bekijk ook deze video:
Terug naar school: Average Rob rijdt mee met minister van onderwijs Hilde Crevits

HUMO In een interview met Het Nieuwsblad verklaarde u vorige maand dat we ‘best wat meer engagement mogen verwachten van allochtone ouders en nieuwkomers’. ‘Vlamingen staan echt wel open voor anderen en tolereren veel. Omgekeerd mogen we ook de bereidheid verwachten om actief deel uit te maken van onze samenleving.’ Bent u geschrokken van de storm van verontwaardiging over die uitspraak?

Hilde Crevits «Ja, want ik wou niet stigmatiseren. Dat ligt niet in mijn natuur. Daarom was iedereen ook zo verrast. Güler Turan (SP.A) riep in het parlement: ‘Ge hebt mij en mijn ouders beledigd!’ Ik zei: ‘Maar Güler, jij bent net een voorbeeld van hoe betrokkenheid van ouders kinderen ten goede komt. Het probleem is dat niet iedereen zo betrokken is.’ Zij weer: ‘Dat zijn niet alleen de allochtone ouders!’ Tja, dat heb ik ook nooit beweerd.

»In dat interview sprak ik over de grote uitdagingen voor het onderwijs: integratie en inclusie. We moeten onze scholen toegankelijk maken voor iedereen, ook voor anderstaligen en mensen met een beperking. Omgekeerd verwacht ik dat iedereen een inspanning doet om zich te integreren. Daarbij zie je dat de taal soms een probleem is.»

HUMO Wetenschappers zeggen dat er geen verschil in betrokkenheid is tussen allochtone en autochtone ouders. Volgens hen heeft het povere engagement van sommige ouders vooral te maken met sociale achterstelling.

CREVITS «Dat ontken ik niet. Maar uit het PISA-onderzoek blijkt dat het niet kennen van de taal leidt tot slechtere schoolresultaten. Kinderen die thuis geen Nederlands spreken, presteren gemiddeld zwakker op school. De kloof tussen hun prestaties en die van autochtone jongeren is nergens in Europa groter. Eén van de oplossingen is de betrokkenheid van ouders proberen te verhogen.

»De dag waarop de commotie ontstond, moest ik naar een school in Vilvoorde. De directeur pakte mijn beide handen vast en bedankte me voor mijn uitspraken. Die school had een zeer actieve ouderwerking. Ouders van anderstalige kleuters konden er Nederlandse les volgen, om beter te kunnen communiceren met de school. Ondanks alle inspanningen slaagde die school er niet in een aantal ouders te bereiken. Dat is zorgwekkend, want taal is een sleutelelement om te slagen in een maatschappij. Als je ergens gaat wonen, is het toch een vorm van elementair respect dat je de voertaal leert?»

HUMO Het resultaat van uw uitspraak was dat allochtone ouders die hun best deden zich aangesproken voelden, terwijl de ‘foert’-ouders opnieuw foert zeiden, of niet eens op de hoogte waren.

CREVITS «Dat was niet mijn bedoeling. Ik wou de hand reiken: laten we er samen voor zorgen dat onze kinderen het beter doen. Het was een positieve boodschap, ik vond de commotie overdreven. (Neemt er een papier bij) Kijk: in 2013 zei Mieke Van Hecke (de vorige baas van het katholiek onderwijs, red.) in Knack: ‘Ik vind dat de inspanningen vanuit de allochtone gemeenschap kleiner en kleiner worden. Ze leven samen in hun eigen gemeenschap, ze hebben zelfs geen Nederlands nodig om te functioneren. Ze hebben hun eigen advocaten, dokters, apothekers en winkels.’ Geen haan kraaide daarnaar, terwijl mijn uitspraak zoveel stof deed opwaaien.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven