Jeroen Meus kookt, eet, speelt: 'Elke dag applaus krijgen doet wel iets met je. Je gaat er zelfs naar op zoek, wat link is'

, door (rv)

Jeroen Meus 1200
© Johan Jacobs

'Onze huwelijkscrisis heeft anderhalf jaar aangesleept. Maar we hebben ervoor gevochten. En ik ben er als een toffere mens uit gekomen'

Heden wordt er niet gekookt. Het is dan ook alsof de hele keukeninrichting, met inbegrip van alle schoongewassen keukengerief, losgezongen van gaar-, braad- en kooktijd, aan het dommelen is. Jeroen Meus is dan weer klaarwakker en al helemaal bijgetrokken van de reizen die hij voor ‘Goed volk’ heeft gemaakt, een mooi programma waarin hij zich als keukenhulp blootstelt aan de zeden en gewoontes van gemeenschappen die hij niet kent of hooguit van horen zeggen heeft.

Zelfs al wordt er heden niet gekookt, toch pakken er net als in ‘Dagelijkse kost’ zo nu en dan tienermeisjes voor de glasdeur samen. Ze wuiven en Jeroen Meus, die onder vrienden boudweg Jerre heet, wuift welgemeend terug. Het is intussen al dertien jaar geleden dat ik hem, toen hij een aanstormend talent van 26 was, voor het eerst heb geïnterviewd. Er is sindsdien veel veranderd, want alles en iedereen verandert voortdurend, tot we uitveranderd zijn, en dan nog. Jeroen Meus, die Jerry heet in de Angelsaksische wereld, weet vast nog wel wat hem tot nog toe het meest heeft veranderd in zijn leven.

Jeroen Meus «Het eerste waaraan ik denk is: het vaderschap, en dan vooral de nasleep van dat vaderschap. Het heeft een tijd geduurd vooraleer ik me ook vader voelde, en in die tussentijd was ik niet zo’n beste papa. Nog een grote verandering was een huwelijkscrisis die mijn vrouw en ik hebben overleefd. Ik ben er als een toffere mens uit gekomen. Ik waardeer en respecteer mijn vrouw nu meer dan pakweg vijf jaar geleden.»

HUMO Wat was er toen aan de hand?

Meus «We hebben heel lang geprobeerd om een kind te krijgen, wat een geweldige druk op onze relatie zette. George, onze zoon, is een ivf-kind. Ik zal toen ook wel erg met mezelf bezig zijn geweest, al vond ik van niet. In ieder geval was ik toen op mijn carrière gefixeerd. Elke dag applaus krijgen doet wel iets met je. Je wordt er almaar gevoeliger voor, en soms ga je er zelfs naar op zoek, wat heel link is. Mijn vrouw en ik gingen bijna scheiden en we zijn toen naar een relatietherapeut gegaan. Ik ben een kind van gescheiden ouders, die hun kinderen overigens uitstekend hebben opgevoed. Mijn zoontje was tijdens die huwelijkscrisis net zo oud als ik toen mijn ouders uit elkaar gingen, en ik wilde niet dat de geschiedenis zich zou herhalen. Toen we na die therapeutische sessie weer buiten stonden, kwamen we niet meer bij van het lachen: ‘Wat was dít?’ En die lachstuip haalde op een wonderlijke manier de druk van de ketel. Ik heb al eens gedacht dat humor ons huwelijk heeft gered. Soms ben ik thuis van het ene moment op het andere een eikel, meestal omdat iemand zijn werk niet goed heeft gedaan, maar nu besef ik altijd dat mijn vrouw daar geen hol mee te maken heeft. En ik herpak me. Het is goed zoals het nu gaat tussen ons. We zijn erdoor gekomen, wat niet alle koppels kunnen, want die crisis heeft wel anderhalf jaar aangesleept. We hebben ervoor gevochten.»

HUMO Waar zat de oplossing in?

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven