De strijd om de Libris en Fintro Literatuurprijs: Lize Spit schreef 'Het smelt' en Jeroen Olyslaegers 'Wil'

, door (yd)

lize spit & jeroen olyslaegers vrijbeeld
© Carmen De Vos

'Beter dan dit wordt het waarschijnlijk nooit meer'

Lize Spit is bij de bakker langs geweest voor taartjes, die de twee aanwezige vijftigers met embonpoint beleefd afwijzen. Ze woont nog steeds in haar kleine appartementje in Kuregem, de Anderlechtse kant van de Brusselse armoedesikkel langs het kanaal. ‘Ik besef nog altijd niet goed dat ik het me nu kan veroorloven te verhuizen, en ik weet ook niet of ik dat wel wil.’

Haar debuut ‘Het smelt’ is een megahit geworden, en ook ‘Wil’ van Jeroen Olyslaegers blijft in de hoogste regionen van de top 10 kamperen. Ze hebben er allebei een roetsjbaan van een jaar op zitten.

Lize Spit «Mijn boek is nu een jaar en drie maanden uit. Heel raar, ik ben nu langer níét aan het schrijven dan dat ik aan ‘Het smelt’ gewerkt heb. Ik ben nog niet aan iets anders begonnen, en dat voelt heel gek. Het was ook een gek jaar.»

Jeroen Olyslaegers «Ik maak het voor het eerst mee dat ik met niets anders bezig kan zijn dan succes hebben: lezingen, ontvangsten, debatten, noem maar op. Heel dubbel: het is plezant maar af en toe voelt…»

Spit «…het ook leeg aan, want eigenlijk wil je opnieuw schrijven.

»Gisteren zat ik om negen uur op de trein voor een lezing in Purmerend, en was ik om acht uur thuis. Ik vraag me soms af waar mijn tijd eigenlijk naartoe gaat.»

Olyslaegers «Ik had me mentaal voorbereid: ik had verwacht dat er iets met dat boek zou gebeuren. Of beter: ik hoopte er heel erg op. Eén vriend vroeg me: ‘Wat ga je doen als dat boek niet aanslaat?’ Ik zei: dan ga ik in therapie.»

Spit «Echt? Had je dat dan niet bij je vorige boeken? Voelde dit aan als je grote roman?»

Olyslaegers «Nee, ik hoop altijd dat dat mijn volgende wordt. Maar het was emotioneel wel heftig, omdat ik heel veel van mezelf in ‘Wil’ had geïnvesteerd.»

HUMO Jullie zijn allebei verwend met prachtige verkoopcijfers en laaiende recensies, maar bij de ene was dat voor een debuut, terwijl de andere twintig jaar aan de weg heeft moeten timmeren.

Spit «Als je er zeker van bent dat het ooit zal gebeuren, lijkt het me niet zo erg om er een paar boeken op te moeten wachten.»

Olyslaegers «Ik zou zelfs niet graag in jouw schoenen staan. De verwachtingen liggen nu wel heel hoog.»

'Als meisje van 12 dacht ik vaak: 'Ik ga het ver schoppen, ik heb iets wat me onderscheidt van de anderen.' Pretentieus, niet? '

Spit «Dat onmiddellijke succes neemt gek genoeg iets af van de waarde die ik voor mezelf aan het schrijven had gegeven. Is het wel zo bijzonder als het succes zo snel en makkelijk komt? Om die reden ben ik me nu weer aan het afvragen waarom ik zo graag schrijf. Ik sta op een voetstuk, beter dan dit wordt het waarschijnlijk nooit meer, dat besef ik wel. De media die je eerst bejubelden, zullen je even graag neersabelen als het volgende boek niet aan de verwachtingen beantwoordt. En dat besef zorgt er dan weer voor dat ik misschien niet genoeg van het succes geniet.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven