Primus van de basklas: Belgische bassisten kloppen op eigen borst

, door (jmi)

bassisten vrijbeeld

'Ik wilde eigenlijk gitaar spelen, maar dat deed mijn broer al'

‘Hoeveel bassisten heb je nodig om een lamp te vervangen? Eén, maar er moet wel een gitarist in de buurt zijn om te tonen hoe het moet.’ Het is maar één van de vele bassistenmoppen die je vindt op het internet. Enkele onderzoekers van de Amerikaanse Duke University hebben het beeld van de domme, volgzame bassist echter bijgesteld: zij bestudeerden de reactie van de hersenen op hoge en lage tonen, en stelden vast dat het brein een verandering in de bassen beter opmerkt. Vandaar ook dat mensen spontaan meetikken op het ritme van de bas. En vandaar dat de bassist volgens hen het belangrijkste element van een band is.

Simon Casier (Balthazar) «Dat vind ik toch overdreven. Muziek is de optelsom van álle muzikanten. Het klopt wel dat de puzzel uit elkaar zou vallen als je de bas weghaalt. De bas is tegelijk ritmisch én melodisch. Als de bassist een verkeerde noot speelt, zal iedereen dat ook opmerken. Een gitarist kun je gemakkelijker missen. Toen ik op het conservatorium zat en niet naar de les kon, moest ik altijd voor een vervanger zorgen. Terwijl de gitaristen zonder problemen konden brossen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven