Politiek analist, historicus én Trump-supporter Edward Luttwak: 'Ivanka moet de eerste vrouwelijke president van Amerika worden'

, door (tvs)

vrijbeeld

'Na elke gebeurtenis blijkt dat jullie geheime diensten de verdachten al jaren volgen en een volledig dossier hebben. Het zijn geen politiediensten, maar biografen'

Edward Luttwak «Trump is bijzonder volhardend op het gebied van jobcreatie en het beschermen van bestaande jobs. Amerika en Canada vechten bijvoorbeeld al decennialang een handelsoorlogje uit omdat Canada zijn hout aan dumpingprijzen verkoopt op de Amerikaanse markt. Wel, in april trok Trump de importtarieven op naar 20 procent. Hij weet hoe belangrijk de houtindustrie is voor de noordelijke staten.

»Een president kan alleen maar zulke doortastende maatregelen nemen, als hij zich ontdoet van zoveel mogelijk ambtenaren. Zo heeft Trump meer ruimte voor zichzelf gecreëerd. Hij aanvaardt geen bureaucraten die zonder kennis van zaken menen te weten wat hij mag en wat hij niet mag, en daarin heeft hij gelijk.»

Dat zo’n aanpak naar despotisme ruikt, wil Luttwak niet gehoord hebben. Trump is in de eerste plaats een democratisch verkozen president die kon profiteren van het wanbeleid van zijn voorgangers, zegt hij.

'Trump wil de weg bereiden voor zijn dochter Ivanka. Zij moet de eerste vrouwelijke president van Amerika worden. Dat is zijn masterplan'

Edward Nicolae Luttwak, Roemeen van geboorte, is beroepshalve een historicus, een politiek analist en een strategisch consultant die door leiders uit de hele wereld wordt aangetrokken: hij adviseerde de regering van Kazachstan over de doeltreffendste manier om etnische Russen uit het noorden te verjagen, traint inlichtingendiensten in Azië en Zuid-Amerika en schrijft tussendoor operationele handboeken voor de CIA of naslagwerken over historische veldslagen. In 1968 al debuteerde hij met het controversiële pamflet ‘Coup d’État: A Practical Handbook’, over hoe men de perfecte staatsgreep diende te plegen. Het werkje kreeg in 1972 een cultstatus toen men een exemplaar terugvond in de zakken van een vermoorde Marokkaanse generaal die de toenmalige koning Hassan II wilde onttronen. Toen het Turkse leger vorige zomer een mislukte poging ondernam om president Erdogan af te zetten – ‘Zonder het staatshoofd vooraf gevangen te nemen, zonder de landingsbanen in de luchthavens af te zetten en zonder de nationale media te controleren?!’ – schudde Luttwak meewarig het hoofd voor zijn televisiescherm. Een bende amateurs, noemt hij ze. ‘Hadden ze mij vooraf gebeld, dan waren ze nu aan de macht.’

Luttwak praat zoals hij denkt: onophoudelijk, zelfzeker en zonder veel mededogen. Hij heeft een boon voor pragmatische machtspolitici als Donald Trump. Weinig verwonderlijk dus dat hij over ‘professor-president’ Barack Obama weinig goeds te vertellen heeft.

Luttwak «Obama’s buitenlandbeleid was gewoon niet ernstig. Zijn grootste blunder kwam er na de gifgasaanval van president Assad in Syrië in 2012. Obama trok een rode lijn, maar durfde die niet te verdedigen toen Assad erover ging. Syrië heeft op zich geen waarde voor Amerika, maar die rode lijn wel: geloofwaardigheid is voor een politicus wat krediet is voor een zakenman. Door zijn angstige gedrag vernietigde Obama Amerika’s gezag. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede maar deed niets om eender welke oorlog op te lossen. Bovendien liet hij zich omringen door zelfverzekerde maar inhoudsloze figuren. Ik heb in mijn lange carrière met regeringen van allerlei strekkingen samengewerkt, maar daar stond ik voor het eerst tegenover een administratie waarmee ik werkelijk niets kon aanvangen. Obama’s nationale veiligheidsadviseur Susan Rice was zo overtuigd van haar eigen genialiteit dat ze de meest waardevolle informatie gewoon negeerde. Toen ik vóór iedereen vernam dat Rusland plannen had om de Krim in te nemen, speelde ik die informatie meteen door aan haar. ‘De Amerikaanse ambassade in Moskou moet onmiddellijk een onderzoek instellen,’ zei ik. Rice antwoordde, en ik citeer: ‘Rusland kan de Krim niet innemen, want sinds 1945 is het in Europa verboden om de grenzen met geweld aan te passen.’ Dat is natuurlijk grote onzin, want Rusland had in 2008 al eens een gelijkaardige operatie uitgevoerd in de Georgische deelrepublieken Abchazië en Zuid-Ossetië. Daarop zei ze: ‘Ja, maar die gebieden liggen niet in Europa.’ (Zucht) Dat was dus het niveau waarop ik onder Obama diende te werken. Rice was een idioot, en veel van haar collega’s ook.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven