'It's Showtime': de nieuwe goocheltruc van Bart De Pauw

, door (sw)

'Laat mij hier maar gewoon met mijn vriendjes spelen'

De nieuwe serie van Bart De Pauw draait rond Kenny (nieuwkomer Stijn Steyaert), een 22-jarige jongen die ervan droomt mensen gelukkig te maken als zanger, goochelaar, buikspreker en jongleur. Alleen is hij in geen van die disciplines geweldig getalenteerd, wat leidt tot optredens – tijdens wedstrijden, op een busreis, bij een verjaardagsfeestje – die steevast de mist ingaan. Maar noch hij noch zijn familie laten zich daardoor ontmoedigen en Kenny blijft koppig aan de weg naar de top timmeren.

HUMO Eerlijk: toen ik voor het eerst over ‘It’s Showtime’ hoorde, dacht ik: iemand zonder talent die een carrière in de showbizz nastreeft, is dat al niet eens gedaan?

Bart De Pauw «Om het met wijlen Bram Vermeulen te zeggen: ‘Alles is al eens gedaan, maar nog niet door mij.’ (lacht) Wat ik interessant vind, is dat Kenny echt geen talent heeft, maar dat zijn familie hem desondanks blijft steunen. Het is bijna een zelfhulpgroep. Als zijn buikspreekact faliekant afloopt, zeggen zij: ‘Ja, maar buikspreken, is dat niet passé? Kun je je niet beter op iets anders concentreren?’ En dan gaan ze gewoon verder. Dat vind ik mooi. Ik hou van de proberende mens, of die nu in een quizploeg zit of een BV met een eigen reisprogramma is, of een mislukte goochelaar. Mensen die er niet in slagen om het verschil te maken en daar zot van worden, maar toch blijven proberen en proberen. Tot er toch eens iets meevalt. Zo iemand is Kenny: hij bedoelt het goed, hij is onschuldig en heel naïef, maar zijn stok is gewoon te kort om ver te springen.»

HUMO De serie ademt nostalgie en warmte. Sommigen zullen het misschien melig noemen, een verwijt dat ik ook een paar keer over ‘Quiz Me Quick’ heb gehoord.

De Pauw «Ik wil niets liever dan dat de mensen van mijn personages gaan houden, dat ze hopen dat het ooit wél zal lukken voor Kenny en dat ze blij zijn als dat gebeurt. Want dat hoort bij die proberende mens. Ik wil ook een andere kant van die personages tonen, kunnen afwisselen tussen humor en ontroering. Als cynische mensen dat melig vinden, dan doen ze maar.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven