Reizen is goed voor u. Deze psycholoog legt precies uit waarom

, door (tp)

reizen 1200

Dijksterhuis doorspekt zijn betoog met wetenschappelijk studiewerk en welgekozen anekdotes over zijn eigen reizen: over snikhete Indische postkantoren, hypnotiserende wandelingen door Caïro, pizzarestaurants in Afrika en radbrakende dodenritten in Indonesië. Een feest van herkenning voor wie er weleens op uit trekt. En dus niet alleen voor de dwangmatige reizigers, tot wie Dijksterhuis, hoogleraar aan de Radboud-universiteit in Nijmegen, zichzelf rekent.

'Zelfs de Costa del Sol is oké, als je maar niet elke dag op het strand ligt en elke avond in hetzelfde restaurant gaat eten'

HUMO Die conditie gaat terug op uw vroege jeugd, toen u gefascineerd raakte door atlassen en topografie. Ik krijg het aan niemand uitgelegd, maar ik had precies hetzelfde.

Ap Dijksterhuis «Atlassen zijn voor mij een onuitputtelijke bron van verbeelding. Ik heb mijn eerste exemplaar gekregen van mijn moeder toen ik een jaar of 5, 6 was. Toen ik eenmaal het verband begreep tussen die rode puntjes, zwarte stippellijnen en blauwe vlakken en de echte wereld – een vakantiefoto van de Eiffeltoren hoorde bij het bolletje naast het woord ‘Parijs’ – was dat een openbaring. Het was de eerste keer dat ik besefte dat ik een enorme honger naar de rest van de wereld had. Ik wilde wég. Alleen: als je 5 bent, kom je natuurlijk niet verder dan de deur (lacht). Maar ik heb dus altijd aan wegwee geleden, het omgekeerde van heimwee. Het heeft zelfs iets dwangmatigs: ik merk dat ik onrustig word als ik langere tijd niet op reis ben geweest. Dan word ik weerspannig en boek ik een lang weekend naar Fez. Ik kan het me nu ook veroorloven: dat maakt het gemakkelijker.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven