Nummer 7 in de lijst van 50 invloedrijkste Belgen in de wereld: schilder Luc Tuymans

, door (js)

luc tuymans 1200
© Marco Mertens

'Trump met een klein geslachtsdeel schilderen, maakt geen zak uit.'

In zijn atelier aan de rand van de Antwerpse rosse buurt neemt Luc Tuymans vriendelijk afscheid van een kunstenaar in wording. De jongen is zijn werk aan de meester komen voorstellen en pakt nog ietwat starstruck zijn rugzak weer in. Onze meest succesvolle levende schilder trakteert ons op een kop uitstekend gezette espresso en steekt een sigaret op. ‘Natuurlijk streelt het mijn ego dat anderen me wereldwijd één van de meest invloedrijke Belgische kunstenaars vinden. Ik dank hen daarvoor,’ zegt hij en hij schiet in een bulderlach. ‘Dat soort zaken is natuurlijk relatief. Al kan ook ikzelf er niet omheen dat ik intussen een internationaal parcours van meer dan dertig jaar heb afgelegd. Ik ben me ervan bewust dat ik in een land leef dat op cultureel vlak altijd zeer invloedrijk geweest is. Dat lijkt vanzelfsprekend, terwijl het op de keper beschouwd verbijsterend is dat een kleine regio die zo vaak overspoeld werd door vreemde mogendheden, zo’n rijke culturele geschiedenis heeft. België roept wereldwijd bij iedereen meteen connotaties op met schilders als René Magritte en James Ensor.’

HUMO Onlangs was u nog curator van een grote Ensor-tentoonstelling in Londen.

Luc Tuymans «Het was hallucinant om vast te stellen dat veel Britten Ensor niet kennen. In veel andere landen, zoals de Verenigde Staten, Duitsland en Frankrijk, is hij dan weer wel bekend. James Ensor wordt vaak gecatalogeerd als einzelgänger of als grotesk en excentriek, terwijl hij als voorloper van het expressionisme een zeer belangrijke avant-gardekunstenaar was. U weet toch dat René Magritte géén surrealist was? Zijn meest bekende werk, ‘La trahison des images’, het schilderij met de pijp waaronder ‘Ceci n’est pas une pipe’ geschreven staat, is, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, zeer reëel. Want het is geen pijp, maar de afbeelding van een pijp. ‘Ceci n’est pas une pipe’ is dus niets meer of minder dan de waarheid. Ik vind dat een conceptueel hoogstandje. Tijdens de verkiezing van ‘De Grootste Belg’ in 2005 vroegen de organisatoren me om een lans te breken voor Peter Paul Rubens, maar ik koos voor Jan van Eyck. Want hij vertegenwoordigt voor mij de visuele kracht van schilderkunst. Deze regio kan putten uit een extreem groot kunstpotentieel, zowel uit het verleden als het heden. En dat zal ook in de toekomst zo blijven.»

HUMO Vergis ik me als ik zeg dat de inwoners van deze regio niet zo kunstminnend zijn?

Tuymans «U vergist zich daar grandioos in, ons land telt zeer veel gepassioneerde verzamelaars. De overheid is dan weer een ander paar mouwen: bij onze bewindslui heerst flink wat onwetendheid over wat cultuur eigenlijk is. Musea worden niet grondig gesubsidieerd en ook niet goed onderhouden. De politieke wereld verkeert in de waan dat kunst dood is, terwijl ze juist springlevend is. Want we leven nu eenmaal in een extreem katholiek land waar veel belang gehecht wordt aan het visuele.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven