Eeuwig spits Jan Mulder: 'Op het beslissende moment laten de Rode Duivels het afweten. Waar ligt dat aan?'

, door (jan mulder)

Eeuwig spits Jan Mulder: 'Jan Mulder'

Eén van de meest irritante en onbegrijpelijke dingen voor een topsporter is overklast worden door een zwakkere tegenstander. Ik kijk naar de eerste set van de match Murray - Nishikori op Roland Garros. Het is 6-2 geworden voor de negende van de wereldranglijst. Murray is de nummer één van de wereld en kansloos.

Rally’s, dropshots, opslag en return, in alle onderdelen toont Kei Nishikori zich superieur. Alsof Kei tegen de nummer honderd speelt, zo gemakkelijk gaat het hem af. De stramme Murray daarentegen puft en blaast zonder dat het helpt, Nishikori slaat de tennisballen achteloos op plekken waar de ietwat lomp op zijn benen staande Schot steeds net niet bij kan. Nummer één wordt moedeloos van het klasseverschil.

Je ziet dat fenomeen ook vaak bij de Rode Duivels. De wedstrijd van vorige vrijdag tegen Estland was te laat voor de drukker van dit blad om nog voor u na te beschouwen, maar België - Tsjechië van een paar dagen daarvoor was weer een mooi voorbeeld van een topteam dat zich opeens geen raad weet met de op papier slechtere tegenstander.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven