VRT-journaliste Goedele Devroy openhartig over haar scheiding, haar burn-out en haar zwaar gehandicapte zoon

, door (dvda)

goedele devroy 1200
© Wouter Van Vaerenbergh

'Quinten kan 80 jaar worden, want hij rookt niet, drinkt niet en zit niet aan de drugs. Maar wie zal er voor hem zorgen als zijn vader en ik er niet meer zijn?'

België wordt het eerste land in Europa dat de NIP-test bijna volledig terugbetaalt. Die is veel veiliger en betrouwbaarder dan een vruchtwaterpunctie of een vlokkentest, en ze spoort alle genetische afwijkingen op. Enkele uren nadat minister van Volksgezondheid Maggie De Block dat had bekendgemaakt, plaatste Wetstraatjournaliste Goedele Devroy (49) een emotioneel bericht op Facebook: ‘Ik ben helemaal van de kaart nu ik ontdekt heb dat alle ellende van de afgelopen negentien jaar en van de toekomst er niet had moeten zijn als ik vandaag jong en zwanger was geweest. Het lot kan vandaag ontweken worden met een NIP-test aan een universitair genetisch centrum. Ik ben blij. En ook heel triest.’

Jarenlang zorgde Goedele Devroy voor haar zwaar gehandicapte zoon samen met haar ex-man, de VRT-journalist Rob Heirbaut. Maar die constante zorg viel haar zwaar, zeker in combinatie met haar veeleisende job bij de VRT-nieuwsdienst. Twee jaar geleden werd ze geveld door een burn-out en moest ze bijna een jaar thuisblijven. Vandaag is ze opnieuw aan het werk, maar het blijft zoeken naar een evenwicht.

HUMO Je was ‘helemaal van de kaart’, schreef je op Facebook. Waarom greep het nieuws over de terugbetaling van de NIP-test je zo aan?

Goedele Devroy «De NIP-test bestaat al een paar jaar, en ik vroeg me al een hele tijd af of ook de genetische afwijking van mijn zoon ermee had kunnen worden opgespoord – dat was met de klassieke tests niet mogelijk. Toen het na de mededeling van Maggie De Block opeens overal over de NIP-test ging, dacht ik: ‘Nu moet ik het weten.’ Ik heb naar het Centrum Menselijke Erfelijkheid van de KU Leuven gebeld en gevraagd of ze met de NIP-test ook zogenaamde ‘ongebalanceerde translocaties’ – dat is de afwijking die mijn zoon heeft – kunnen opsporen. Het antwoord was heel kort: ‘Ja.’ Maar alleen universitaire centra screenen al het genetische materiaal, de commerciële laboratoria niet. Die zoeken alleen naar het syndroom van Down en nog een paar andere, relatief vaak voorkomende genetische afwijkingen, namelijk trisomie 13 en trisomie 18.

'Als de NIP-test had bestaan toen ik zwanger was, had ik vandaag een makkelijker leven geleid'

»Ik had een dubbel gevoel bij dat nieuws. Ik was uiteraard blij voor alle vrouwen die zwanger willen worden, want ze zullen zich binnenkort zo goed als gratis kunnen laten testen. Maar tegelijkertijd besefte ik: als deze test had bestaan toen ík zwanger was, was mijn zwaar gehandicapte zoon waarschijnlijk nooit geboren en had ik vandaag een heel ander, ongetwijfeld veel makkelijker leven geleid.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven