Jonge Leeuwen: Tamino (20), Belgisch-Egyptische singer-songwriter

, door (sdj)

vrijbeeld

'Ik probeer zo weinig mogelijk van de liefde te verwachten, maar er tegelijk wel in te geloven'

Terwijl hij zijn ogen opslaat en zijn ellenlange donkere wimpers er een eeuwigheid over lijken te doen om zijn bijna zwarte ogen prijs te geven, legt hij uit hoe behoedzaam hij zich op deze taak heeft voorbereid.

HUMO Je had al een ep af voordat iemand nog maar wist wie je was.

TAMINO «Ja. Ik had al meer dan dertig songs liggen waar ik tevreden over was, en het werd echt tijd dat daar iets mee gebeurde.»

HUMO Dertig songs? Hoe oud was je dan toen je ze begon te schrijven?

TAMINO «14, denk ik. Vroeger ging ik na school direct naar mijn kamertje en begon ik te schrijven.»

HUMO Waarover?

TAMINO «Ik schreef uit woede. Ik was heel kwaad. Kwaad op hoe de wereld in elkaar zit. Zodra je naar school gaat, ligt alles vast tot je 18de. Je moet je gedragen zoals het hoort en als je niet meedoet met de rest, sta je meteen aan de kant. Dat iedereen op school zich aanpaste, vond ik raar. Ik voelde me er niet thuis.»

HUMO Was je een lastpak in de klas?

TAMINO «Ik denk niet dat mijn leraren mij zo hebben ervaren. Ze zijn allemaal al naar mijn shows komen kijken, dus ze zien me nog graag (lacht). Maar ik durfde dingen wel ter discussie te stellen in de klas. Als in de les Engels te vaak hetzelfde werd herhaald, dan zei ik dat.»

HUMO Wat vonden je klasgenoten daarvan?

TAMINO «Zij vonden me raar, denk ik. Ik ging mijn eigen weg. In de lagere school ben ik ook wel gepest, soms zo erg dat ik van school moest veranderen.»

HUMO Was het die narigheid die je van je af schreef?

TAMINO «Ook. Maar ik schreef ook omdat er gewoon niets was wat ik liever deed. En het was een soort zingeving. Ik twijfelde echt aan alles, ook of het leven wel zin had. Maar als ik schreef, had ik het gevoel dat ik met iets bezig was wat ertoe deed. Omdat muziek voor mij zoveel betekent. Als mijn moeder piano-speelde, kroop ik als kind altijd bij haar op schoot. En zij heeft me naar The Beatles leren luisteren, daar was ze een enorme fan van. Vooral in de platen van John Lennon voelde ik me thuis, en natuurlijk in de muziek van mijn grootvader.»

HUMO Je grootvader Moharam Fouad was in de jaren 50 een beroemde crooner en filmacteur, een soort Egyptische Frank Sinatra.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven