Cherchez La Femme: Marieke Höfte, levensgezel van Roland Duchâtelet en voorzitter van STVV

, door (jha)

vrijbeeld

'Wij leven nog altijd vrij sober, maar mensen roddelen graag: ze denken dat we een grote zak geld onder ons bed hebben liggen'

Als Marieke Höfte haar penthouse verlaat, voorbij kledingzaak Bel & Bo en drogisterij het Kruidvat de lobby van Hotel Stayen binnenstapt en zo langs achteren het Grand Café betreedt, ondertussen een blik werpend op het voetbalveld tussen al dat beton, is ze nog altijd thuis. Höfte is namelijk gedelegeerd bestuurder van de nv Stayen, de vastgoedvennootschap die het hele complex beheert. Een jaar geleden kochten zij en Roland Duchâtelet STVV terug, de voetbalclub die zijn thuishaven heeft op Stayen en die het koppel eerder had verkocht.

HUMO En nu koopt het Japanse onlinebedrijf DMM.com zich in.

Marieke Höfte «Daarmee willen we ons versterken en toegang krijgen tot de Japanse markt. Het moet de club ook een bredere commerciële uitstraling geven, en wie weet zullen er op termijn enkele Japanse toptalenten bij STVV spelen. Meer is er momenteel niet aan de orde.»

HUMO Hoe bent u voorzitter van STVV geworden?

Höfte «Bart (Lammens, de vorige eigenaar, red.) wilde de club verkopen, maar hij vond geen kopers. Door de situatie op Stayen vonden wij het beter dat wij STVV terugkochten. Het was de meest logische keuze, maar Roland had helemaal geen zin meer in het voorzitterschap. Iedereen keek mijn kant op. Ik zei: ‘No way!’ Ze keken nog wat dwingender, waarna ik dacht: ‘Waarom niet?’ Soms moet je uit je comfortzone durven te treden. En ik moet zeggen: het valt vrij goed mee. Ik hou me bezig met alles behalve het sportieve: dat laat ik over aan Roland en aan Philip Bormans (de CEO van STVV, red.).»

HUMO U bent de enige vrouwelijke clubvoorzitter. Neemt men u ernstig?

Höfte «Er is nu ook een vrouw in de raad van bestuur van de voetbalbond verkozen: Mieke Declercq van Zulte Waregem. Zij is daarvoor gefêteerd. Mij hebben ze kennelijk over het hoofd gezien. Waarschijnlijk omdat de meesten Roland nog als de voorzitter zien (lacht).

»Het is een klein wereldje: iedereen kent iedereen. Het vraagt tijd om daar je plaats in te vinden. Het is ook een wereld met eigen codes en zonder duidelijke regels, waarin veel in vertrouwen wordt gewerkt. Op mij komt het vaak over als het Wilde Westen. Dat maakt het heel moeilijk voor iemand als ik, die uit het zakenleven komt en probeert de dingen rechttoe rechtaan te regelen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven