Zelfmoord voorkomen bij jongeren (2): hoe Thomas van zijn doodswens af kwam

, door (ab)

zelfmoord

'Een halfuur heb ik op die toren in de stromende regen tegen mezelf staan krijsen: 'Sping dan toch, fucking lafaard''

Lees ook: 'Stop zelfmoord bij jongeren: Humo test nieuwe therapieën'

Thomas (23) «Er is een periode geweest dat ik uren, nee dagen, het internet doorploegde, op zoek naar informatie over hoe ik mezelf het best kon doden. Ik vond statistieken over verschillende methoden, met details over slaagkansen, de hoeveelheid pijn die het zou veroorzaken en de tijd die het in beslag zou nemen. Vooral de slaagkansen vond ik belangrijk: het idee van een mislukte poging beangstigde me. Ik wilde niet als een plant verder leven en mijn zelfstandigheid verliezen. Als ik faalde, zou ik geen nieuwe poging meer kunnen ondernemen. Nu ik erop terugkijk, vind ik het een griezelige gedachtegang, vooral omdat ik op geen enkel moment aan de reactie van mijn familie of vrienden dacht.

»Ik was een jaar of 19 en zat in een zware depressie. Aan de buitenkant leek ik een vrij normale jongen: een kerel met lang blond haar die van metal hield en ervan droomde ooit in een band te zingen. Stil en teruggetrokken, dat wel, maar ik haalde goeie cijfers op school, ik had vrienden, ik was een kei in gamen. Je zou bij mij op het eerste gezicht niet denken aan iemand die zichzelf het hoekje om wil helpen. Maar wat mensen aan de buitenkant zien, verschilt soms erg van wat er vanbinnen broeit.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven