Een vrouw met twee geheimen: de lijdensweg van klokkenluider en transgender Chelsea Manning

, door (matthew shaer)

vrijbeeld

'Op een bepaald moment zag ik geen verslagen meer, maar mensen: bebloede Amerikaanse soldaten, doodgeschoten Iraakse burgers'

Op een grijze morgen klimt Chelsea Manning, 29, op de achterbank van een zwarte SUV en vraagt haar bewakingsagent om haar naar de dichtstbijzijnde Starbucks te brengen. Daar bestelt ze een mokka met witte chocolade, waarna ze zich op een krukje zet. Manning is klein, ziet er gezond en fit uit, maar ook een beetje onrustig, zoals mensen die lang in de gevangenis gezeten hebben er vaak uitzien.

Acht dagen geleden is ze vrijgelaten, nadat ze zeven jaar had uitgezeten van de 35 jaar waartoe ze veroordeeld was. Haar misdaad is ook nu nog verbazingwekkend: in 2010 overhandigde ze WikiLeaks zo’n 250.000 Amerikaanse diplomatieke telegrammen en ongeveer 480.000 militaire verslagen over de oorlogen in Afghanistan en Irak. Het was het grootste lek van geheime documenten in de Amerikaanse geschiedenis. Mannings onthullingen maakten de weg vrij voor Edward Snowden en zetten Julian Assange, toen nog een nobele onbekende buiten de hackerswereld, in de spotlights. In verregaande mate symboliseren Mannings daden het begin van de explosie van het informatietijdperk: een nieuw tijdperk waarin een lek een wapen is, databeveiliging een absolute must, en privacy een illusie.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven