De 7 hoofdzonden volgens Koen Geens, minister van Justitie: 'Doe nooit wat onkuis is, leerden wij. Alleen vertelde men er niet bij wat dat precies inhield.'

, door (ja)

Koen Geens 1200
© Geert Van de Velde

'Na de dood van mijn vader werd ik zo'n beetje de man in huis: mijn moeder vroeg me dingen die je niet vraagt aan een zoon van 7'

Hoogmoed

HUMO U zit op een departement waar illustere voorgangers als Stefaan De Clerck en Jo Vandeurzen voortijdig zijn vertrokken. U gaat er kennelijk van uit dat u het wel zal redden. Is dat niet een tikje hoogmoedig?

Koen Geens «Ik heb de ontslagen van beide mensen, vrienden van me, van dichtbij meegemaakt. Ik weet dat ik op een schietstoel zit. Maar ik leef volgens twee regels: elke dag denk ik dat ik morgen kan sterven, en elke dag denk ik ook dat ik eeuwig zal leven.»

HUMO Dat klinkt contradictorisch.

Geens (hoofdschuddend) «Als ik elke dag maar aan één van de twee dingen denk, ben ik hoogmoedig. Ik probeer beide aspecten in mijn leven te integreren: tijd nemen voor wat werkelijk belangrijk is, en tegelijk een enthousiasme ontwikkelen dat niet van die eindigheid doordrongen is – het kan je mooiste momenten vergallen.

»Op dit departement kan het elke dag afgelopen zijn. De potpourri-wetgeving is daarop geënt: we dichten de lekken van het systeem zo snel mogelijk. Mensen zeggen soms: ‘Wacht daarmee tot je het hele systeem renoveert.’ Maar misschien ben ik dan weggeschoten? Het was al bijna zover (na de aanslagen van 22 maart, red.). Maar vraag het bij iedereen na: ik heb die nacht geen spoor van emotie vertoond.»

HUMO Zelfs geen versnelde hartslag?

Geens «Op zulke momenten ben ik ijzig kalm. Ik ben aan het vechten, en ik berust al. Dat is weer die dubbelheid in mij: ik weet dat ik alleen tot een voor mij bevredigende oplossing kom als ik dingen kan loslaten. Nogmaals, je moet elke dag kunnen sterven. Als je dat niet kunt, kun je geen minister van Justitie zijn.»

HUMO Justitie als metafoor voor het leven?

Geens «Ik doe deze job doodgraag, maar met de gedachte: ‘Morgen kan het afgelopen zijn.’ Dan zal men zich mij tot overmorgen herinneren, en daarna niet meer.»

HUMO Hoe ernstig was uw ontslag? Achteraf hadden veel waarnemers de indruk: het was maar om te lachen.

Geens (houdt duim en wijsvinger één centimeter uit elkaar) «Ik ben er zó ver af geweest. Ik had de premier gezegd dat ik bereid was af te treden als hij dat vroeg. Hij antwoordde dat hij dat niet vroeg, maar dat Jan Jambon vastbesloten was af te treden. Toen heb ik gezegd: ‘Als ik hem niet kan overtuigen, ben ik bereid te volgen.’ In België vormen de ministers van Binnenlandse Zaken en Justitie een eenheid als het over veiligheid gaat. Jan Jambon is pas twaalf uur later op zijn stappen teruggekeerd.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven