Koppensneller Herman Brusselmans: 'Vruchtbaarheid van man daalt vanaf z'n 30ste'

, door (hb)

'Ik zie me al zitten met m'n hummeltje in m'n armen, wiegend in m'n schommelstoel'

Net nu ik van plan ben om een kind te verwekken op m’n 60ste. Ik gok op een zoontje, dat ik de naam Stijn zal geven, naar m’n grote idool Stijn Kolacny, één van de twee broers die het meisjeskoor Scala tot grote hoogten hebben doen stijgen. De andere broer, Steven Kolacny, stelt niet veel voor, en zit maar wat losweg op z’n piano te tokkelen, maar het brein achter de hele Scala-rotzooi is duidelijk Stijn. Een beetje speciaal aan hem is z’n lichtelijke hazenlip, die hem een zekere je-ne-sais-quoi-uitdrukking in z’n gezicht geeft, maar men begrijpt dat ik verkies dat m’n naar Stijn genoemde zoontje het zonder hazenlip zal moeten stellen. Ach, ik zie me al zitten met m’n hummeltje in m’n armen, wiegend in m’n schommelstoel, en een verhaaltje vertellend aan het kleine baby’tje, in de trant van ‘Tante Sonja zat met haar benen gespreid op het bakkes van nonkel Theo, en hij lebberde maar en lebberde maar, in z’n opwinding er niet op lettend dat tante Sonja ondertussen heel z’n halsstreek onderspoot met de platste diarree die ooit op aarde is vastgesteld.’ Zo’n kleine weet toch niet wat je allemaal uitkraamt, dus je kunt evengoed vertellinkjes uit je botten slaan over tante Sonja en nonkel Theo als over Donald Duck en Mickey Mouse. De moeder van Stijn zal m’n vaste vriendin Lena worden. Zij is 25 jaar, en sinds we samen zijn, nu reeds vijftien avontuurlijke maanden lang, hebben we het over het al dan niet verwekken van een kind. Sinds gisteren zijn we eruit: dat kind zal er komen! Overigens, als het geen jongetje maar een meisje blijkt, zal haar naam Courtney luiden, naar het grote idool van Lena, Courtney Love. Dat is prima, want ikzelf ben ook een fan van Courtney Love en van haar vroegere rockband Hole, al moet ik wel zeggen dat, puur qua muzikaal talent en compositorisch vermogen, Courtney Love het toch moet afleggen tegen Stijn Kolacny. Terzijde – nu ik er ineens aan denk – kan ik opmerken dat ik ooit eens naar een concert van Scala ben geweest, in een provisorisch opgetrokken openluchttheater in Waarschoot, en aan de rand van het terrein stonden struiken, en toen ik daar toevallig eens tegen ging wildplassen, zag ik hoe achter enkele van die struiken zeker vijf leden van het koor Scala zaten te schijten dat het kletterde. Het zal van de zenuwen geweest zijn. Na de show ging ik overigens de artiesten feliciteren, en ik zei tegen Stijn: ‘Ja makker, hoe jij die wijven allemaal tegelijk laat zingen, wie doet het je na?’ Hij bedankte mij voor het compliment, en gaf mij een Scala-cd cadeau. Die heb ik de dag nadien aan m’n tante Sonja en m’n nonkel Theo gegeven, en zij hebben hem dan weer aan hun buren Gabriëlla en Miel gegeven, en die hebben ’m aan hun zoon en schoondochter André en Gwendolyn gegeven, en die hebben ’m in de vuilniszak gegooid. Maar goed, waar het om gaat, is dat Lena en ik dan wel heel graag samen een kindje willen, maar dat dus volgens een studie aan de universiteit van Eugene, Oregon, is bewezen dat de vruchtbaarheid van de man schrikbarend daalt naarmate hij ouder wordt. Dat komt omdat z’n DNA verslijt, omdat z’n zaadcellen het noorden kwijtraken, omdat z’n ballen verschrompelen, omdat z’n penis krimpt, en omdat oude mannen simpelweg niet graag meer neuken. Ik heb in m’n vriendenkring zeker zeven oude mannen, variërend in leeftijd van ongeveer 46 tot ongeveer 72 jaar, en als we samen op m’n zeilboot zitten en een tochtje maken naar de Waddeneilanden praten we vertrouwelijk met elkander, en dan komen we weleens bij het onderwerp seks terecht, en al die mannen zeggen dan dat ze het neuken kotsbeu zijn. Ik ben de enige van het gezelschap die het neuken niet kotsbeu is. Sterker nog, ik zeg naar waarheid tegen m’n vrienden dat ik minstens drie keer per week neuk, weliswaar met de hulp van Vivanza 5 mg, maar geef toe, drie of meer keer per week, dat is geen kattenpis. Wat daarbij helpt, is natuurlijk dat ik een piepjonge, bloedmooie vriendin heb. Zal ik hoe dan ook de uitzondering op de regel zijn, en ondanks m’n vergevorderde leeftijd en ondanks de universitaire studie ter zake op m’n gemakje een baby kunnen verwekken, genaamd Stijn of Courtney? Het zou goed kunnen. Kijk zodoende niet verbaasd op als ik volgend jaar een kindervoiture doorheen het Patershol aan het duwen ben, met een glimlach van trots op m’n oude lippen.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven