Summer of Love, deel 7: 'Interstellar Overdrive' van Pink Floyd

, door (ss)

1200

Aan details kun je nog het best aflezen hoe out there het centrum van Londen in 1967 was. Neem nu Granny Takes A Trip, de naam van de hipste klerenwinkel van die tijd: een grootmoeder verkocht er outfits die gejat leken uit het kostuumatelier van de BBC. Zowat alle hippe Londenaars zagen er toen uit alsof ze figureerden in een historisch drama van een kleurenblinde, apestonede regisseur.

Op Tottenham Court Road had je de UFO Club – de naam is geen verwijzing naar aliens, wel naar euphoria. In 1967 trad The Pink Floyd Sound er een dozijn keer op, met psychedelische lightshows en steeds weelderiger arrangementen, alsof ze de grenzen van hun potentieel aftastten en spelenderwijs het muzikale perspectief in 3D uitvonden. Want je had dan wel dat kwartet uit Liverpool dat in Abbey Road aan één of andere conceptplaat over één of andere sergeant werkte, maar het was Pink Floyd dat de regels van de hitparade en het traditionele songschrijven aan z’n laars lapte.

Dit artikel volledig gratis lezen?

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven