Ramptoerisme (2): op citytrip naar het Londen van na de aanslagen

, door (jm)

londen 1200
© Photonews

'In Londen moet je altijd blijven feesten, lachen en drinken. Ik vind dat een heel interessante kijk op het leven'

We hebben afgesproken aan de London Bridge, waar het autoverkeer in een beleefde sliert over het spanbeton glijdt. Daaronder de Thames, die als altijd haar tijd lijkt te nemen. Het is het lunchuur in Londen, de stad bruint onder een bedaagde zomerzon. Twee maanden geleden, op zaterdag 3 juni, draaiden Khuram Butt, Rachid Redouane en Youssef Zaghba hier de brug op, om twee voor tien ’s avonds. Ze reden van de noordelijke naar de zuidelijke oever, en weer terug: een verkenningstocht. Een U-turn later, om zes over tien, begonnen ze aan hun definitieve, laatste sprong over de Thames, in een witte Renault-bestelwagen. Al had dat eigenlijk een vrachtwagen van 7,5 ton moeten zijn. Maar toen het drietal die ’s ochtends wilde huren, liepen ze op een gedecideerd ‘no’ – de aanslagplegers ‘konden niet de nodige betalingsgegevens voorleggen’.

Lia van Bekhoven «Te vaak dichten we terroristen bovenmenselijke krachten toe. Sorry, maar die hebben ze echt niet. Het zijn net vaak sukkels, idioten die hun moordacties op een ongelooflijk klunzige manier uitvoeren. Als je er nog niet in slaagt om een truck te huren, dan behoor je alleszins niet tot een onverslaanbaar eliteleger.»

Om 22.08 u. komt de eerste melding binnen bij de politie: de witte bestelwagen slingert tegen hoge snelheid over de London Bridge. De chauffeur en zijn twee passagiers proberen zoveel mogelijk voetgangers omver te maaien. Drie mensen komen om. De bestelwagen zet koers naar Borough Market, de bekende voedselmarkt in Southwark, slechts enkele honderden meters verderop. Op dit avondlijke uur vormen de straatjes rond de grotendeels overdekte markt een populaire uitgaansbuurt waar wining en dining nog meer dan elders rijmwoorden zijn. De bestelwagen crasht ter hoogte van Borough High Street, en de drie gaan te voet verder. Ze roepen dat ze een licence to kill van Allah op zak hebben, en zijn gewapend met 30 centimeter lange keukenmessen.

Van Bekhoven «Die hadden ze met leren riemen vastgemaakt aan hun polsen – om te vermijden dat de messen door het vele bloed uit hun handen zouden schuiven. (Rilt) Dat je daaraan denkt.»

De drie terroristen gaan door met hun treurige missie, en proberen met hun messen zoveel mogelijk mensen te treffen. Ze slaan Stoney Street in, waar ze op de terrassen van restaurants en pubs lelijk huishouden. Hier vallen vijf doden. Er is ontzetting en paniek, maar vooral iets waar de terroristen allicht niet op gerekend hadden: tegenstand.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven