Zomerliefdes (6): het grote geluk van presentator Lieven Van Gils

, door (ja)

lieven van gils 1200
© Johan Jacobs

'Zelfs nadat ik Koen Wauters en Paul de Leeuw had geklopt, vroeg ik me af: ben ik wel goed genoeg?'

Ik was erbij toen Lieven Van Gils (53) out of the blue door de media werd geroepen. We studeerden samen Nederlands en Engels in Leuven. Wijlen Fons Fraeters gaf het vak dictie. Fraeters, een kleine man met grote gebaren, genoot aan het begin van de jaren 80 landelijke bekendheid met taaltips en interviews op de televisie. Hij was stellig: alleen boven de Moerdijk werd behoorlijk Nederlands gesproken. Mijn jaargenoten en ik gingen over de meedogenloze knie van de grootinquisiteur van het Algemeen Nederlands. En toen kwam Lieven Van Gils, een vriendelijke kerel uit de Noorderkempen. Hij had iets voorbereid over het Songfestival, een stukje uit Humo, dat hij zonder aarzeling naar voren bracht. Toen hij uitgesproken was, gebeurde iets wat niemand voor mogelijk hield: Fraeters hield zijn mond, wel vijftien seconden lang. Daarna hief hij zijn handen ten hemel en ontstak hij in een regelrechte liefdesverklaring aan de stem van Lieven Van Gils, die volgens Fraeters niet alleen foutloos Nederlands voortbracht, maar met haar timbre nog menigeen zou bekoren.

Van Gils heeft goed naar Fraeters geluisterd. Vijfendertig jaar later is hij een gevierd presentator. Maar het moment waarop het allemaal begon, is hij niet vergeten.

Lieven Van Gils «Als Fons ergens enthousiast over was, was hij daar nogal nadrukkelijk in: ‘Je hebt een gouden strot, Van Gils. Je kunt daar de kost mee verdienen.’ Ik viel uit de lucht: zo bijzonder is mijn stem niet. En de nationale omroep leek me onbereikbaar. Maar omdat híj het zei – een man die zijn sporen op de televisie had verdiend – ging ik er zelf in geloven. Nog tijdens mijn studie heb ik, samen met duizend anderen, deelgenomen aan het examen voor radioregisseur-omroeper. Vijf deelnemers hebben het gehaald, en daarvan was ik de enige die nog niet voor de radio werkte. Ik ben begonnen op de Wereldomroep, ik heb geklust voor de sportredactie van Jan Wauters, en ik ben uiteindelijk terechtgekomen bij Studio Brussel. Maar Fons Fraeters heeft de trein in beweging gezet.»

HUMO Wist hij dat?

Van Gils «Hij heeft me een jaar of tien geleden nog gemaild met een compliment. Ik heb geantwoord dat híj me dingen had geleerd. En dat hij me met zijn enthousiasme had geprikkeld.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
kiest u één van deze opties:

IK KOOP DIT ARTIKEL

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven