Na de kanker: hoe Rolling Stone Ronnie Wood won van de dood

, door (barbara ellen)

Ron Wood 1200
© Getty

'Ik liet een röntgenfoto maken, en ja hoor: er zat een grote schaduw op mijn longen, een enorme ontplofte ster. Ik dacht: 'Fucking hell!''

We treffen elkaar net voor ons interview in de lift van een hotel in het centrum van Londen. ‘Heb ik u al eens eerder ontmoet?’ vraagt hij meteen. Dat is niet zo, maar misschien neemt Ronnie Wood na al die jaren van uitspattingen als gitarist van The Rolling Stones het zekere voor het onzekere en vraagt hij dit aan iedereen. Hij is vorig jaar opnieuw vader geworden toen zijn vrouw, Sally Humphreys (ze trouwden in 2012), beviel van een tweeling, allebei meisjes. Hij heeft vier andere kinderen uit zijn vorige huwelijken en zes kleinkinderen. Zijn strakke rock-’n-rolluiterlijk verraadt niets van de gezondheidscrisis die hij vorig jaar meemaakte, toen bij hem longkanker werd geconstateerd en hij geopereerd moest worden om de tumor te verwijderen.

Als we gaan zitten voor ons gesprek is hij vriendelijk, opgewekt en soms een beetje afgeleid. Hij drinkt cola (zijn ‘laatste ondeugd’). Af en toe bladert Wood – die net als Freddie Mercury en Pete Townshend in de sixties een kunstopleiding volgde aan het Ealing Art College – door zijn nieuwe boek, ‘Ronnie Wood: Artist’, een overzicht van de kunst die hij tijdens zijn leven maakte. Hij laat me verschillende tekeningen en schilderijen zien.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven