De kracht van Olivier Deschacht, Anderlecht-icoon aan de zijlijn: 'Soms is het alsof er een bom ontploft in mijn lichaam'

, door (jha)

olivier deschacht vrijbeeld

Met een uitduel tegen Bayern München begint voor Anderlecht volgende week de Champions League. De laatste keer dat ze naar Beieren moesten, negen jaar geleden in de achtste finales van de Europa League, gingen de Brusselaars er winnen met 1-2. Mooi, maar nutteloos, want een week eerder waren de Duitsers met een blitzoffensief door het Vanden Stockstadion gerold: 0-5. Exact de score die enkele jaren later ook tegen Paris Saint-Germain op het bord kwam. Om maar te zeggen: met Bayern München, PSG en Celtic Glasgow in de groep wacht Anderlecht een zware herfst.

Olivier Deschacht (korzelig) «Het is maar hoe je het bekijkt. De laatste keer dat ik tegen PSG speelde, in 2013, was het 1-1 in Parijs. Dat herinner ik mij, net als de 1-1 thuis tegen Bayern München in 2003, met kleppers als Ballack. Ook die fantastische match van ons ín München, die we altijd hadden moeten winnen, maar verloren door een penaltyfout van Zewlakow. En tegen Celtic wonnen we dat seizoen thuis met 1-0, maar verloren we in Glasgow met 3-1, voor mij nog altijd dé mooiste ervaring uit mijn carrière, ondanks de nederlaag. Dat fantastische publiek, zestigduizend man die van de eerste tot de laatste minuut stonden te zingen: nooit meegemaakt!»

 

HUMO Ooit zei je: ‘Als ik tot mijn 34ste in de eerste ploeg van Anderlecht kan spelen, heb ik er alles uit gehaald.’ Je bent nu 36, héb je er alles uit gehaald?

Deschacht «Ja, alhoewel: met een beetje geluk stond ik nu nog in de ploeg. Blessures hebben er anders over beslist. Mijn pubalgie (spierontsteking aan de binnenkant van de dij, red.) kwam heel ongelegen. Sinds januari 2016 heb ik maar de helft van de wedstrijden gespeeld. Ik liet me opereren in mei en miste vervolgens de voorbereiding met de nieuwe trainer (René Weiler, red.). Dat maakte het extra moeilijk om terug te keren, zeker voor een speler op leeftijd. Misschien komen er nog speelkansen, misschien ook niet. Maar ik blijf me verzorgen: daarom ook heb ik gisteren met de reserven gespeeld. Met veel plezier trouwens.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven