Handen in elkaar, vuisten in de lucht: Prophets Of Rage rocken voor een betere wereld

, door (kd)

1200

'Wij geven de daklozen een stem: het is een belangrijk onderdeel van ónze campagne'

Zelden zo’n eloquente en intelligente gitarist ontmoet als Tom Morello, de man die bij Rage Against The Machine en later Audioslave de meest onmogelijke geluiden uit zijn instrument perste en nu ook bij Prophets Of Rage de riffs levert. Terwijl hij vurig zijn overtuigingen uit de doeken doet, zit Public Enemy’s DJ Lord er vooral decoratief, zij het breed glimlachend, bij.

HUMO Tom, toen je in 2000 van het Britse muziekblad Kerrang de zanger van je ultieme supergroep mocht kiezen, antwoordde je: ‘Chuck D van Public Enemy.’ Je noemde zijn band ook de beste rapgroep aller tijden.

DJ Lord (lacht) «Nou!»

Tom Morello «Ik zou vandaag exact hetzelfde antwoorden.»

HUMO Prophets Of Rage is dus een droom die werkelijkheid wordt?

Morello «Niet echt, want ik had nooit dúrven te dromen dat het er ooit van zou komen. Ten tijde van Rage Against The Machine heb ik wel een paar keer met Public Enemy het podium gedeeld, maar dit is toch anders. De tijden schreeuwen om een band als deze. De nummers van Rage, Public Enemy en Cypress Hill zijn helaas nog steeds brandend actueel. Je moet Prophets Of Rage zien als een gezamenlijke inspanning van gelijkgestemde zielen die onbevreesd de onrechtvaardigheden anno 2017 proberen aan te klagen.

»We go way back. Cypress Hill en Public Enemy waren de twee voornaamste hiphopinvloeden voor Rage Against The Machine. B-Real was te zien in de clip van ‘Killing in the Name’, op de Rage-plaat ‘Renegades’ staat een cover van Cypress Hills ‘How I Could Just Kill a Man’, ik heb twee nummers geproducet voor hun plaat ‘Rise Up’... Public Enemy is dan weer de allereerste band die Rage wilde meenemen op tour, ook in 1992. Prophets Of Rage is trouwens vernoemd naar het gelijknamige Public Enemy-nummer, uit de plaat ‘It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back’ (uit 1988, red.). Ik ben dus al een kwarteeuw met beide bands bevriend – ondertussen zowat de helft van m’n leven (lacht). Het was dus een logische stap.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven