Uit de platenkast van Mauro: 'The Devil is Loose (1976)' van Asha Puthli

, door (mp)

Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Op een bedrukte manier zingen over dikke pech blijft prestigieuzer dan je openlijk amuseren op een podium. Ook als je dat laatste echt niet laten kan vanwege een recent geval van onwaarschijnlijke hoerensjans. Bijvoorbeeld: als het niet ingediende winnende lottoformulier door een plotse rukwind ongemerkt uit iemands boodschappentas dwarrelt, terwijl jij tien meter verder stiekem je behoefte zit te doen achter een struik naast het belastingkantoor, waarbij het papiertje zomaar op je met betrappingsangst bezwete bilspleet landt, als een grote, bijziende mot.

Wel, dat soort belofte van algemeen welzijn ervaar ik bij het luisteren naar Asha Puthli’s ‘The Devil Is Loose’. Het mooie Engelse woord ‘lush’ – dat blijkbaar zowel ‘weelderig’ als ‘sappig’ als ‘zuiplap’ betekent – is de perfecte omschrijving van de bedwelmende kwaliteiten van Puthli, een van India afkomstige funk- en discodiva met een zwoele stem en dito voorkomen. Oké, ik snap natuurlijk heel goed dat de toestand van deze wereld te allen tijde protestklanken uitlokt.

Dissonante schreeuwlelijken – waar ook ik mij het best in thuisvoel – zijn absoluut essentieel, maar af en toe mag er, wat zeg ik, móét er schaamteloos genoten worden. Enter Miss Puthli. ‘Space Talk’ bijvoorbeeld is het soort nummer dat je moet beluisteren in een regenachtige ochtendspits, zodat je onmiddellijk geestesooggewijs gekatapulteerd wordt naar een jacuzzi in een vintage ruimteschip, omringd door discrete dames in astronautenbikini. Totdat die lul van een bestuurder achter je de boel weer tot de werkelijkheid claxonneert. Slechtgehumeurd omwille van een verloren papiertje.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven