Humo en 'Radio Gaga' gaan op zoek naar mirakels in Lourdes

, door (hvt)

vrijbeeld

'Er zijn nog altijd ziekenfondsen die Lourdesreizen terugbetalen omdat ze gemerkt hebben dat mensen gezonder terugkomen en minder medicatie nodig hebben'

Aan gate A67 maken we kennis met onze medebedevaarders. We schatten de gemiddelde leeftijd op 65, en de gemiddelde gezondheidstoestand is matig – van kwiek gepensioneerd tot rolstoelgebonden immobiel. We vallen meteen op tussen de grijze hoofden: ‘Gaat gij ook mee om te bidden?’ Dat we het eerlijk gezegd nog niet goed weten.

In het vliegtuig zitten we naast Marionne, een lieve vrouw uit Beernem. Ze is hier met haar man Robert en twee buren. Dit wordt haar tweede Lourdesreis – da’s alvast eentje meer dan wij. Ze raadt ons meteen de kaarsjesprocessie aan, die elke dag om 21 uur rond het heiligdom trekt: ‘Dat móét je zien! Dat doet echt iets met je.’

Dat Marionne nu naar Lourdes reist, heeft te maken met de prostaatkanker van Robert. Hij is intussen genezen, maar de 32 bestralingsbeurten hebben hun sporen achtergelaten. Ze wil Onze-Lieve-Vrouw graag bedanken.

Marionne «Op een bepaald moment gingen we eten met onze buren en die vroegen of we niet mee wilden. Toen dacht ik: ‘Dat is een teken van de Heer.’ En we hebben de reis geboekt. Mijn geloof heeft me geleerd geduld te hebben. We willen altijd ons eigen pad kiezen – ‘Ik wil dit! Ik wil dat!’ – terwijl we het veel beter aan de Heer overlaten. Dat ik hier nu naast jou zit, da’s ook geen toeval, hè. Ik weet zeker dat de Heer daar voor iets tussen zit.»

Marionne is niet altijd zo gelovig geweest.

Marionne «Ik herinner me dat ik als kind met mijn tantes meeging op bedevaart naar Oostakker en de Mariagrot van Maldegem-Kleit. Hoe zij baden, maakte grote indruk op mij. Maar als tiener heb ik het geloof aan de kant geschoven. Tot het slecht begon te gaan in mijn huwelijk: mijn man dronk veel, ik was verliefd geworden op Robert, en het kwam tot een scheiding. Toen ik volop in mijn verdriet zat, raadde een vriendin me aan hierboven hulp te zoeken. Ik ben met haar naar gebedsdiensten gegaan. Dat is echt fijn, samen bidden. Ze ging ook naar genezingsdiensten, waarbij ze in een kring rond je staan en met de handen op jou bidden. Maar daar geloof ik niet in. Het heeft me in elk geval niet van mijn migraine verlost.

»Soms doen mensen er lacherig over: ‘Gij met uw geloof!’ Maar toen ik zei dat ik naar Lourdes ging, vroegen ze me wél allemaal of ik een kaarsje voor hen kon branden. Ik denk dat ik één grote ga kopen, voor iedereen samen. Anders blijf ik bezig.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven