Humo sprak met schrijfster en Pulitzer Prize-winnares Jennifer Egan

, door (kd)

vrijbeeld

'In New York haat iedereen Donald Trump. We zouden maar wat graag een onafhankelijke staat worden'

Was ‘Bezoek van de knokploeg’ een experimentele roman over de punkrockscene in San Francisco en de desillusies die het onverbiddelijke verstrijken van de tijd met zich meebrengt, dan is ‘Manhattan Beach’ klassieker van opzet. De roman speelt zich af in het door de maffia gecontroleerde New York van de Grote Depressie en de Tweede Wereldoorlog, en kan ook gezien worden als het coming-of-ageverhaal van Anna Kerrigan, de eerste vrouwelijke militaire duiker in de haven van Brooklyn.

Toch staan beide boeken ook niet zó ver van elkaar: Egan begon ‘Bezoek van de knokploeg’ te schrijven tijdens haar extensieve research voor ‘Manhattan Beach’ – haar nieuwste boek bleek een zodanig ambitieus project, dat ze vaak geen zin had om ermee bezig te zijn. Uitstelgedrag dat tot een Pulitzer leidt: nou!

JENNIFER EGAN «Ik was al in 2004 begonnen met m’n re-search voor ‘Manhattan Beach’, maar ik ben er pas echt aan beginnen te schrijven in 2012. De verhalen die uiteindelijk tot ‘Bezoek van de knokploeg’ zouden leiden, zag ik eerst als een tussendoortje, tot ik er zodanig door werd meegesleept dat ik besloot ‘Manhattan Beach’ voor onbeperkte tijd op te schorten. Toen in 2010 ‘Bezoek van de knokploeg’ uitkwam, bleek het ook veel succesvoller te zijn dan om het even welk vorig boek. Ik kreeg kansen die ik niet kon laten liggen. Ik heb toen enorm veel gereisd om mijn lezerspubliek uit te breiden.

»Het enige wat ik in 2004 al wist, was waar en wanneer ‘Manhattan Beach’ zich zou afspelen. Ik kreeg een beurs aan de New York Public Library om research te doen voor het boek en heb veel tijd gespendeerd in de New York History Room, waar ik me aan oude foto’s zat te vergapen. Ik raakte geïntrigeerd door de marinewerf in Brooklyn, en door duiken. Ik had toen nog geen flauw benul van het verhaal, al wil dat ook niet zoveel zeggen: ik weet nooit vooraf waar ik naartoe wil.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven