Afscheid van een monument: De Strangers

, door (ss)

vrijbeeld

'Wij hebben geen echte opvolgers. Alles is zoveel harder nu: alles kan, alles mag, alles is brutaal'

De Strangers zijn uniek: op deze planeet is geen enkele andere muziekgroep te vinden die zo lang zoveel koldereske hits afwisselde met – en dat wordt vaak vergeten – ernstige, maatschappijkritische songs. De bedoeling is de vier kernleden te interviewen, maar dat loopt even anders: alsof het nog niet moeilijk genoeg is om John De Wilde (84), Bob Van Staeyen (81), Nest Adriaensen (76) en Alex Boeye (83) in toom te houden, roeren ook hun kokette echtgenotes Mella, Annie, Els en Mieke zich (‘We zijn de afstandsbediening van onze vrouwen kwijt.’ – ‘Néé: ze hebben ze van ons afgepakt!’). Ook archivaris en geheugen van de groep René Van Camp en zijn wederhelft zijn aanwezig, zodat op mijn zeven (!) uur tape soms tien door elkaar taterende stemmen te horen zijn. Tel daar nog de heer Alzheimer en de schizofrenie van de heren bij en we zaten met dertig aan tafel. Naast hun glorieuze carrière bepaalde ook de gezegende leeftijd van De Strangers het gesprek. De meest typerende zin was: ‘Dië mens is oek al dood.’

HUMO Zit hier behalve ik iemand aan tafel die géén valse tanden heeft?

Nest «Ik.»

Alex «De helft van mijn gebit is een prothese.»

Bob «Ik heb valse tanden, maar dat voelt ge alleen als ge mij kust. Ik stel voor dat ge mij gewoon gelooft.»

John «Ik heb geen valse tanden. Geen enkele. Waarom wilt ge dat weten?»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven