Tussen Sint-Petersburg en Oostende: de herfst van Nicolas Lombaerts

, door (jha)

vrijbeeld

'Ik ben naar hier gekomen om te bewijzen dat ik nog niet afgeschreven ben, niet om me op mijn kop te laten zitten'

Vorige week was het één jaar geleden dat zijn dochtertje Victoria werd geboren. Een blije herinnering, maar met een wrang kantje: kort na haar geboorte zat Nicolas Lombaerts als wisselspeler op de bank bij de Rode Duivels. In Gibraltar werd het 0-6. Het zou de laatste keer zijn dat bondscoach Roberto Martínez een beroep op hem deed. Voor zijn laatste speelminuten moet Lombaerts nog verder teruggaan in de tijd: in maart 2016 stond hij op het veld tegen Portugal.

HUMO Waar is het daarna fout gelopen?

Nicolas Lombaerts «Op één van de laatste speeldagen van de Russische competitie, in Saransk, maakte ik een verkeerde beweging tijdens de opwarming. Resultaat: een scheurtje in de hamstrings. Soit, ik dacht dat ik toch tijdig fit was geraakt voor het EK in Frankrijk, maar ik mocht niet mee.»

HUMO Marc Wilmots liet jou thuis, nadat hij je twee jaar eerder op het WK in Brazilië maar één wedstrijd had laten spelen.

Lombaerts «Dat vond ik niet erg: ik was toen al blij dat ik erbij was. Er was op mijn positie zoveel concurrentie van spelers die bij nog grotere clubs voetbalden. Dat ik niet voor het EK was geselecteerd, vond ik wél jammer. Ik zou waarschijnlijk niet in de ploeg hebben gestaan, maar alleen maar erbij zijn, bij één van de beste ploegen van Europa, had misschien een transfer kunnen opleveren. Het daaropvolgende seizoen bij Zenit heb ik weinig gespeeld. Toen kon de bondscoach me niet blijven oproepen, dat begrijp ik best.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven