Dossier Stalking: Goedele Liekens, Laura Lynn, Véronique De Kock, Peter Verhelst, Michel Follet, Herman De Croo en Axel Daeseleire getuigen

, door (jdn)

stalking 1200

'Een stalker is zoals een terrorist: hij nestelt zich op een degoutante manier tussen je oren'

GOEDELE LIEKENS: ‘Liggen gluren op de buik in de tuin’

Het televisiefragment dateert uit 1998, maar staat nog steeds op ons netvlies gebrand. In haar talkshow heeft Goedele Liekens (54) het over een nieuw fenomeen dat is overgewaaid uit Hollywood: stalking. Op het einde van de uitzending kijkt ze plots in de cameralens en richt ze zich, met trillende stem, tot haar eigen stalker: ‘Ik weet dat u zit te kijken en u weet dat ik u bedoel. Wilt u me vanaf nu met rust laten?’

GOEDELE LIEKENS «Ik had mijn stalker een paar jaar eerder op een receptie ontmoet. Een dertiger met een doktersdiploma. Op het eerste gezicht merkte ik niks verkeerds aan hem, tot hij me begon te schrijven. Niet zomaar een briefje: in mijn brievenbus zat een blocnote, volgekrabbeld met liefdesverklaringen. Hij zag me als de moeder van zijn kinderen. Dan schrik je wel even.»

HUMO Komt zo’n gedrag niet vaker voor bij fans die hun idool bewonderen?

LIEKENS «Een stalker is geen bewonderaar. Een bewonderaar accepteert het dat je niet op zijn avances ingaat, een stalker niet. Die beschouwt je onmiddellijk als zijn bezit. Dat had ik in het begin niet door, dus diende ik hem van antwoord. ‘Sorry, maar ik voel me niet geroepen om de moeder van je kinderen te zijn.’ Daar had hij geen oren naar. Meer nog, hij werd kwaad. Een stalker balanceert altijd tussen liefde en haat. Dat zag je ook in de brieven: het ene moment was ik de liefste prinses, een pagina verder het goorste kutwijf ooit. ‘Als ik je nog één keer in dat café zie, sleur ik je naar buiten, want ik kan niet toestaan hoe je je daar gedraagt,’ schreef hij.

»Mijn stalker wierp zich op als mijn grote redder. Hij had het constant over ‘wij’ en ‘ons’. ‘We zullen later in dat dorp wonen, we kopen die auto, we maken samen nog twee kinderen.’ Als hij kwaad werd, moest ik dat in het grotere ‘we’-plaatje zien: ‘We zijn al zo lang aan het bouwen aan onze toekomst en jij beantwoordt mijn brieven niet. Je begrijpt toch dat ik boos ben? Ik kan zo’n gedrag van mijn partner niet tolereren.’ ‘Hé?’ dacht ik. ‘Ik heb je nog maar één keer gezien.’

»Toen ik hem begon te negeren, werd hij nog agressiever. Dat boezemde me angst in. Ik voelde dat ik assertief moest zijn, maar ook niet té, omdat hij anders te kwaad zou worden. Dat is een dunne koord om op te balanceren.»

HUMO Wanneer begon het fout te lopen?

LIEKENS «Op een dag had hij het in een brief over ‘dat mooie blauwe jurkje dat dinsdag aan de wasdraad hing’. Hij vond dat niet bij me passen en wou dat ik er niet meer mee op tv zou verschijnen. Dan sla je op tilt omdat je weet dat hij op zijn buik tussen de struiken in je tuin heeft gelegen. Als die controle zo dichtbij komt, dan voel je je ook fysiek bedreigd. Daarom heb ik een omheining rond mijn woning laten plaatsen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven