Heleen Debruyne: 'Ik ben van niemand'

, door (hd)

Heleen Debruyne: 'Heleen Debruyne'

‘Dochter’ is ook te vervangen door ‘zus’, ‘moeder’, ‘nicht’, ‘vrouw’ of ‘lief’. ‘Mag iemand jouw vrouw betasten?’ prijkt in Antwerpen op affiches, boven mooi gestileerde foto’s van vrouwen met symmetrische gezichten. Of de prachtige retorische vraag: ‘Mag iemand jouw moeder een hoer noemen?’

Die beelden maken deel uit van de campagne tegen seksuele intimidatie die de stad Antwerpen sinds vorig jaar voert. Telkens als ik die posters zie, krijgt mijn hoop voor de toekomst van de mensheid een kleine knauw.

Ik snap die campagnemakers: de menselijke empathie heeft zo haar grenzen. Ons brein kan zich vooral inleven in leed dat onze naasten moeten doorstaan. Die slogans moeten dus de empathie in gang trappen van de knulletjes die op straat al eens ‘hoer’ sissen naar passerende vrouwen. Het ‘altijd iemands vrouw-moeder-zus’-argument wérkt. Mannen gruwen bij het idee dat andermans tengels aan hun vrouw zitten.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven