'Hoe zal ik het zeggen?': Jens Dendoncker over lichte humor en donkere gedachten

, door (nj)

Jens dendoncker
© Koen Bauters

Aan de vooravond van zijn doorbraak bij het grote publiek poseert Jens Dendoncker (27) als een routinier op het dakterras van zijn nieuwe woonst in Antwerpen. ‘Kijk,’ zegt hij tegen onze fotograaf, terwijl hij zijn speelgoedpijl-en-boog op het Sint-Vincentiusziekenhuis richt, ‘daar heb ik pas nog op de spoedafdeling gelegen.’

'Ik heb een zelfmoordpoging ondernomen, ja. Wat kan ik erover zeggen? Dat het niet gelukt is'

HUMO Hoezo?

Jens Dendoncker «Ik heb epilepsie. Een paar maanden geleden kreeg ik in Antwerpen een aanval op straat. Ik heb wel een kaartje in mijn portefeuille zitten waarop kort wordt uitgelegd wat je als omstander het best kunt doen – rustig blijven en me wat ruimte geven – maar meestal raken mensen in paniek en bellen ze de hulpdiensten. Goedbedoeld natuurlijk, maar het aantal keren dat ik urenlang voor niks ergens op de spoedafdeling heb gelegen, zijn niet op twee handen te tellen. Dus ja: een halfuur na die aanval lag ik alweer met mijn duimen te draaien in het Sint-Vincentiusziekenhuis. Mijn vriendin Helene is me komen oppikken, waarna we een blokje om gingen wandelen om een frisse neus te halen. Aan dit pand had net iemand een bordje ‘Te koop’ gehangen. We belden aan en nog geen halfuur later was het al zo goed als beklonken. We wonen hier nu een maand.»

HUMO West-Vlamingen die iets in de stand-upcomedy willen betekenen, vestigen zich doorgaans in Gent. Waarom en wanneer ben jij in Antwerpen komen wonen?

Dendoncker «Ik ben een jaar of drie geleden naar hier verhuisd om dicht bij café The Joker te zitten, hét epicentrum van de Vlaamse stand-upcomedy. Bovendien is het een betere uitvalsbasis als ik in Nederland moet spelen. Van mijn geboortedorp Moen naar pakweg Nijmegen rijden, dat is bijna niet te doen. Zeker als je weet dat ik op anderen moet rekenen voor mijn vervoer: ik mag niet met de auto rijden wegens mijn epilepsie. Zodoende kom ik alleen nog in Moen om mijn ouders te bezoeken.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven