Uit de platenkast van Mauro: ‘One Down’ (1982) van Material

, door (mp)

Uit de platenkast van Mauro: 'Mauro Pawlowski'

Om begrijpelijke redenen mag men opgelucht zijn dat ik geen politieke carrière ambieer. Het eerste wat ik iedereen zou opdringen, is een sensibiliseringscampagne tegen iconische roem. Net als roekeloos rijgedrag, milieuverontreiniging en geweldig veel plezier met drank en drugs staat wereldfaam bijna garant voor een tijdelijk uitgestelde zelfmoord.

Denk aan la grande bouffe van Elvis. Aan Michael Jacksons fatale vereenzaming. Of aan bloedmooie Madonna’s mummificatie bij leven. Bezorgdheden die me recentelijk te binnen schoten tijdens Whitney Houston op de radio. Die prachtige doch verdoemde zangeres had een niet te onderschatten invloed op zowat elke volgende soulvolle popdiva. Denk aan Beyoncé, Mariah Carey of Lady Gaga.

Whitney Houston, wier eerste officiële credit als leadvocaliste nota bene verscheen op de plaat ‘One Down’ van Material, de vernieuwende jazzdubfunkgroep rond bassist en producer Bill Laswell. Een jonge Houston zingt er in een nummer van Hugh Hopper (‘Memories’), die op zijn beurt bas speelde bij de intellectualistische progrockband Soft Machine, met de onnavolgbare Robert Wyatt op drums. Nog iemand die nooit genoeg kan worden vernoemd.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven