Zeg niet te gauw 't is weer Bart De Pauw

, door (sdj)

bdp 1200
© Johan Jacobs

Lees ook: 'Op zoek naar de ziel van Bart De Pauw'

Tijdens mijn allereerste interviews vond ik de regels van het spel niet. Ik was onzeker, kon de grenzen niet goed trekken. Ik vroeg en vroeg, deed alles om van de geïnterviewde te weten te komen wat ik wilde weten. Als ik daarna tevreden achterover leunde, waren er soms mannen die er opeens iets voor terug wilden. ‘Oei,’ dacht ik de eerste keer dat dat me overkwam, ‘deze man heeft mij zijn ziel gegeven, misschien is een wederdienst wel aangewezen?’ Onzin natuurlijk, maar dat moment van twijfel was genoeg voor de man om de deur verder open te duwen. ‘Dit is niet oké,’ wist ik meteen na die akelige ervaring en ik besloot me als een gek te gaan bekwamen in speels maar zeer resoluut ‘neen!’ zeggen. Zónder het verleidingsspel helemaal op te geven. Dat zou zonde zijn. Prikkelen en geprikkeld worden: ieder gesprek, moment, interview... alles wordt er beter van.

Ik heb Bart De Pauw een paar keer geïnterviewd. Dat was telkens een héél aangename ervaring. Het is zalig om van gedachten te wisselen met de intelligente mens die hij is, met zijn unieke, licht gestoorde geest. Ik herinner me ook nog een sms van hem, die iets warmer was dan gemiddeld. Ik heb die enthousiast in ontvangst genomen en vervolgens speels en overtuigend de zaak afgerond. Dat kon ik toen. Daardoor bleef het ook altijd fijn hem terug te zien.

Maar goed. Stel dat Bart De Pauw de grenzen van het spel hier en daar uit het oog heeft verloren en dat de vrouwen te onervaren waren en hem – uit dankbaarheid voor een interview, een rol of een andere kans - niet kordaat tot de orde durfden te roepen... Het zou natuurlijk niet mogen dat de dingen zó uit de hand lopen dat een vrouw een man een halt moet toeroepen. Dat klopt niet, dat weet Bart De Pauw natuurlijk ook. Dus, stel dat het spel - ‘de onnozeliteiten’, zoals hij het noemt - met hem aan de haal is gegaan. Waarom zegt hij dan nu niet gewoon: ‘Shit, misschien ben ik hier en daar wel te ver gegaan. Het is goed dat men mij daar op wijst. Ik snap het nu en ga het voortaan anders doen.’ Volgens mij sluiten de VRT én alle actrices, die hem natuurlijk ergens ook wel graag zien, Bart De Pauw meteen weer in de armen.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven