Humo sprak met Frank Vandenbroucke: 'Ik ben óók bang voor het klimaat en de gek die Trump is, maar onze welvaart hebben we zélf in handen'

, door (ms)

frank vandenbroucke 1200
© Johan Jacobs

Tegenwoordig bestudeert de ex-politicus sociale en Europese zaken als hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam. Afgelopen weekend vergeleek hij in een lezing de Belgische en Nederlandse welvaartsstaat. Een mooie aanleiding tot een gesprek met een eenmans-denktank, en een kans om hem te vragen of onze kinderen het echt slechter zullen hebben.

'De middenklasse heeft het gevoel dat iederéén profiteert, behalve zij. En dat drijft hen naar rechts'

HUMO Het valt wel mee met de welvaart in België en Nederland, zo begint uw lezing. Dat is wat anders dan de verhalen over ‘sociale horror’ en steile neergang die elders te horen zijn.

Frank Vandenbroucke «Ondanks de pessimistische doembeelden over de impact van de globalisering, houden kleine welvaartsstaten als België en Nederland bijzonder goed stand. Het is belangrijk dat vast te stellen, tegen veel angst en paniekzaaierij in. Al heb je in die welvarende landen te veel mensen die een bijzonder karig bestaan leiden. En een grote groep heeft een gevoel van onzekerheid: hebben we morgen nog een fatsoenlijke baan en pensioen?»

HUMO ‘Help, de middenklasse verzuipt!’ is de slogan die daarbij past.

Vandenbroucke «Dat zal je mij niet horen zeggen, want dat is een verhaal uit de VS en Groot-Brittannië. Daar was er al in de jaren 80 een explosie van ongelijkheid, die alles te maken had met binnenlandse politiek, zoals drastische belastingverlagingen voor de rijksten en het dereguleren van de arbeidsmarkt. Dat geldt hier niet meteen. Maar de middengroep wordt in België wel kleiner: een aantal mensen gaat heel sterk vooruit, een aantal mensen moet afhaken. En je ziet groeiende armoede, de ongelijkheid neemt nog toe.»

HUMO In het gesprek over de armoede in België, schreef journalist Guy Tegenbos onlangs in De Standaard, wordt te weinig gezegd dat vooral in Wallonië en Brussel de toestand dramatisch is.

Vandenbroucke «Ik vond dat een zeer goed artikel. Hij wijst daar terecht op een olifant in de kamer. Je kan in het algemeen stellen dat onze uitkeringen te laag zijn en onze arbeidsmarkt te rigide, maar vaak vergeet men, ook aan Franstalige kant, dat je in Brussel en Wallonië nu al jaren een opeenstapeling van problemen hebt. Daar moet je regionaal en lokaal wat aan doen. Maar Vlaanderen heeft geen reden tot zelfgenoegzaamheid. Onze inkomenskloof tussen gezinnen waarin mensen aan het werk zijn en gezinnen waar dat niet zo is, is bij de grootste in Europa.

»De tweede olifant in de kamer die Tegenbos aanwijst, is dat in steden als Antwerpen en Mechelen de armoede bij de jongste kinderen toeneemt. Dat heeft veel met migratie te maken. Let wel: dat is geen probleem dat we importeren uit het buitenland. Het komt voort uit onze eigen onbekwaamheid om ons onderwijs te hervormen. Het percentage jongeren dat in Antwerpen de school verlaat zonder diploma secundair onderwijs, is gigantisch. Dat is een slechte start voor de jonge ouders van morgen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven