Moeder van het feminisme Fay Weldon leest jonge vrouwen de les: 'Het is modieus geworden een willoos slachtoffer te zijn'

, door (mv)

fay weldon 1200
© Sam Frost/The Guardian

'Jonge feministen zijn zo hysterisch. Het is modieus geworden een willoos slachtoffer te zijn, alsof je zelf geen enkele verantwoordelijkheid draagt'

‘Leven en liefdes van een duivelin’ is de roman die Fay Weldon (86) literaire naam en faam bracht, én haar deed uitgroeien tot een feministisch icoon. In het boek uit 1983 rekent doorsneevrouw Ruth genadeloos af met haar akelige, overspelige echtgenoot en diens geliefde, een onnozele schrijfster van al even onnozele damesromannetjes. Ruth, de huissloof, neemt de ultieme wraak: dankzij cosmetische chirurgie wordt ze zelf een mannenverslindster, een duivelin.

Het boek – verfilmd met Roseanne Barr en Meryl Streep – werd een oproep aan vrouwen om voor zichzelf op te komen. Op dat moment had Fay Weldon al jarenlang stereotiepe genderrollen ter discussie gesteld. Sinds haar debuut in de sixties schreef ze een duizelingwekkende hoeveelheid romans, korte verhalen en toneelstukken, waarin de vrouw zich toch maar mooi wist te ontrukken aan het patriarchaat.

Lange tijd werd reikhalzend uitgekeken naar een vervolg op ‘Leven en liefdes van een duivelin’. Dat is er nu: ‘Dood van een duivelin’ verschijnt deze week. Ruth, intussen 84 jaar, runt het Instituut voor Gendergelijkheid. Ze wordt bijgestaan door een knappe, vastberaden en ambitieuze vrouw die heeft besloten dat ze lesbisch is. Wanneer ze gevoelens krijgt voor Ruths naïeve kleinzoon, overtuigt ze hem ervan dat hij een vrouw moet worden: een advies dat hij tamelijk goedmoedig opvolgt. ‘Dat leek me wel een geestig idee,’ grinnikt de bedenkster van het plot.

Fay Weldon grinnikt wat af. Na 86 jaar hebben haar pretoogjes niets verloren van hun jeugdige rebellie. De legendarische schrijfster woont boven op een heuvel in Shaftesbury, één van de oudste stadjes in Engeland. Weldon ontvangt in de woonkeuken met zwarte thee. Twee uur lang zal ze volkomen sereen in haar stoel zitten. Haar stem is zacht en breekbaar.

HUMO U bent weleens ‘het boegbeeld van het feminisme’ genoemd. Is dat hoe u zichzelf ziet?

Fay Weldon «Nee, het zijn altijd anderen die zoiets vinden. Onredelijk is dat stempel niet, want ik schreef over sterke vrouwen in een tijd dat vrouwen het moeilijk hadden om onafhankelijk te zijn van hun man. Maar ik zie mezelf vooral als iemand die observeert wat er om haar heen gebeurt.»

HUMO Hoe heeft het feminisme de wereld veranderd?

Weldon «Het feminisme was een ongekend snelle revolutie. Feministen gingen de strijd aan om de verschillen tussen de seksen weg te nemen. Uiteraard wonnen ze die strijd, want vrouwen zijn nu eenmaal beter in praten. Zo hebben ze de man weten te ketenen.»

HUMO Vindt u dat vrouwen hebben gewonnen?

Weldon «Jazeker. Kijk maar eens naar de moderne man, die zich volledig heeft aangepast: hij doet mee in het huishouden en werkt een dagje minder om thuis luiers te verschonen. Zo ongeveer alle mannen noemen zich tegenwoordig feminist. Al denk ik dat we inmiddels kunnen concluderen dat vooral het kapitalisme heeft gewonnen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven