'Tabula rasa': de oerknal van Jeroen Perceval

, door (sdj)

vrijbeeld

'Als puber voelde ik me helemaal leeg. En die leegte heb ik opgevuld met heel veel drugs'

Jeroen Perceval (39) lijkt de man van de eeuwige bijrol. Ook in ‘Tabula rasa’ is zijn personage Thomas De Geest nauwelijks aanwezig, ook al is hij de man om wie alles draait. Typisch Perceval. In ‘Rundskop’ speelde hij in de schaduw van zijn vriend Matthias Schoenaerts, maar hij won voor zijn sublieme vertolking van het personage Diederik Maes volledig terecht de Ensor voor Beste Mannelijke Bijrol. ‘Je moest eens weten hoeveel mensen me zijn komen vertellen hoe goed ze ‘Rundskop’ vonden, zonder dat ze doorhadden dat ik erin meedeed.’ En dan barst hij uit in een bulderende lach. Een man met zo hartverwarmend weinig last van zijn ego heb ik nog maar zelden ontmoet. Geen façades, geen maskers. Telkens als hij zichzelf betrapt op hoogdravendheid, smoort hij zijn eigen discours met een zelfkritisch ‘blablabla’. Hij is wars van onechtheid. Heel verlegen ook. Het eerste halfuur wipt hij onrustig op zijn stoel en mijdt hij mijn ogen, hij tast af of zijn naakte zijn wel veilig is. Maar eenmaal op zijn gemak laat hij me zonder schroom binnen in zijn wondermooie geest.

HUMO In ‘Tabula rasa’ speel je Thomas De Geest. We weten nog niet veel over hem, maar er is iets aan de hand met die man. Hij is getroebleerd en introvert. Dat soort rollen trek je wel vaker naar je toe.

Jeroen Perceval «Ja (grijnst). In zulke personages kun je je demonen kwijt, hè.»

HUMO En daar grossier jij in.

Perceval «Jáá, haha, als je het over demonen hebt, moet je bij mij zijn. Maar ik had ook snel het gevoel dat ‘Tabula rasa’ weleens heel goed zou kunnen worden. Ik geloof erg in Malin (Malin-Sarah Gozin, medebedenker en coscenariste van de serie, red.) en Veerle (Baetens, red.). De meeste Belgische series vind ik helemaal niks, maar ‘Clan’ was anders, een beetje gestoord. Malin had verschillende rollen voor mij in haar hoofd, maar ik vond de rol van De Geest het mooist. Ik was blij dat ik hem mocht spelen.»

HUMO Je doet niet graag dingen tegen je zin. Je hebt ook nog niet vaak compromissen gesloten.

Perceval «Dat probeer ik te vermijden, ja. Zodra ik afgestudeerd was aan Studio Herman Teirlinck, kreeg ik allerlei aanbiedingen, maar ik heb er meteen voor gekozen in theaterstukken te spelen in plaats van slechte tv-rollen aan te nemen. Ik probeer mijn hart te volgen en niet te kiezen voor snel beroemd worden en veel geld verdienen. Daar word je niet echt gelukkiger van. Nu, ik heb ook al eens gedacht: ‘Wauw, zo’n rol heb ik nog nooit gespeeld. Ik doe méé.’ En daarna blijkt dat het resultaat niet je dat is. Daar kan ik heel depressief van worden. Eén keer heb ik meegedaan aan iets echt slechts omdat ik geld nodig had, en ik schaam me kapot als mensen mij daarvan herkennen op straat. Ik zou het niet aankunnen om over straat te lopen en constant te horen: ‘Hé, daar heb je die gast van die kut-tv-serie.’ Dat is gewoon de hel. Maar ik heb het geluk dat slechte regisseurs me nooit vragen (lacht).

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven