Klimaatwetenschapper James Hansen gaat tekeer tegen de grote industriebonzen én de grote milieuorganisaties

, door (marco visscher)

James Hansen 1200
© Getty

'De groene organisaties doen alsof ze het beste voorhebben met de planeet, maar hun voortbestaan vinden ze nog net iets belangrijker'

Dertig jaar geleden al, toen er nog geen vuiltje aan de lucht leek, behoorde James Hansen (76) tot de eerste wetenschappers die waarschuwden voor de klimaatverandering. Het was zíjn verklaring voor het Amerikaanse Congres in 1988 die het onderwerp op de politieke agenda zette. Als hoofd van een klimatologische NASA-afdeling schreef hij talloze studies en rapporten. Ze konden rekenen op veel aandacht van journalisten en vakgenoten, al vonden sommigen hem te stellig en te voorbarig.

Maar terwijl Hansen de bewijzen en publieke aandacht voor de mondiale opwarming zag toenemen, raakte hij gedesillusioneerd door het falende klimaatbeleid. Daarom ontpopte hij zich steeds meer tot een activist, zeker na zijn vertrek bij de NASA. Al diverse malen werd Hansen gearresteerd bij protesten tegen fossiele brandstoffen. Zo is hij in aanzien gestegen bij de activisten, maar toch is hij ook in die kringen omstreden. De reden: zijn omarming van kernenergie als oplossing voor de CO2-uitstoot.

Om de publieke opinie nog eens wakker te schudden, was Hansen onlangs aanwezig op de klimaatconferentie in Bonn. Hij is net klaar met een persconferentie als we gaan zitten voor een gesprek. Zijn kenmerkende hoed heeft hij naast zich neergelegd.

HUMO Wat verwacht u van klimaatconferenties zoals Parijs en Bonn?

James Hansen «Verdomd weinig. Het zijn maar woorden. Politieke leiders zeggen wel dat we catastrofale veranderingen in het klimaat moeten voorkomen, maar al die onderhandelingen en verdragen halen geen zier uit. De mondiale uitstoot van CO2 is nog steeds aan het stijgen.»

HUMO Misschien was die stijging groter geweest als er geen verdragen waren?

Hansen «Welnee, al sinds het Verdrag van Kyoto in 1997 heeft elk klimaatverdrag een verwaarloosbaar effect. Nog steeds vormen fossiele brandstoffen de dominante energiebron, met zeker 85 procent van het wereldwijde verbruik. Dat komt simpelweg omdat steenkool, aardolie en aardgas zo goedkoop zijn. Al die woorden, al dat gepraat: het is bullshit. De politici lachen vriendelijk voor de foto en geven elkaar schouderklopjes, maar ze durven niet toe te geven wat de échte oplossing is: vuile, fossiele brandstoffen duurder maken. Ze laten hun beleid bepalen door de belangen van de industrie.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven