Hoe zou het eigenlijk zijn met... Roger De Vlaeminck, wielerlegende

, door (matthias m.r. declercq)

roger de vlaeminck 1200
© Saskia Vanderstichele
één| Bekijk programma-info »

'Geloof me, Wout van Aert zit in de put. Maar ik denk ook dat hij er niet genoeg voor doet'

‘Rij maar door de poort. En niet uitstappen, hè!’ Er zit ruis op de stem van Roger De Vlaeminck. Het lichtje van de parlofoon dooft uit en een groen hek schuift opzij. Twee honden stormen met ontblote tanden op me af. Aan weerszijden van de auto springen ze om beurten een meter hoog, de oren plat tegen de kop, kijkend als was ik een kilo bloedworst. Roger komt z’n huis uit en verlost me. ‘Geen nood, nu ben je veilig.’ Yco en Snoopy, zo heten ze: ‘Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn vandaag, met al die inbrekers en zo.’ Wat opvalt als ik de auto uitstap: de stinkende walm van een oude bok. Ik heb het niet over Roger, maar over een geit met lang haar en gekrulde hoorns: ‘Schoon beest, hè. Kweekt als de beste.’

Daar staat hij dan, voor zijn boerderij: Le Gitan, winnaar van de Ronde van Vlaanderen, winnaar van Luik-Bastenaken-Luik, tweevoudig winnaar van de Ronde van Lombardije, drievoudig winnaar van Milaan-San Remo, viervoudig winnaar van Parijs-Roubaix en tweeëntwintig ritzeges in de Giro. En één wereldtitel veldrijden: op de weg is het nooit gelukt, in het veld wel. ‘Mijn erf, man, mijn erf,’ glimlacht Roger. ‘Je mag mij hier een jaar opsluiten, dat deert me niet. Geiten, herten, kippen, honden, groenten, dat is het leven. Mijn hele carrière heb ik rondgereisd om te koersen, maar in Kaprijke ben ik thuis. Als ik de kerktoren van Eeklo zie, ben ik gelukkig.’

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven