Dwarskijker over 'De Leuvense scene', 'Ukrainian Sheriffs' en 'Kinderen van de collaboratie': 'Herinneringen aan de haardstede'

, door (rv)

De Leuvense scene

Canvas – 16 november – 58.163 kijkers

Jan Delvaux, die enigszins bekend hoort te zijn van de meestal vermakelijke rubriek ‘De Dikke Delvaux’ in ‘Allez Allez’ op Radio 1, verdiept zich sinds jaar en dag in de geschiedenis, of toch in de petite histoire, van de Belgische popmuziek. Voor die mengelmoes van muzikale strekkingen heeft de vroegere radiomaker Gust De Coster in zijn apenjaren ooit de term Belpop bedacht. Langs de neus weg groet ik onderhavige Gust hartelijk. Belpop is naar mijn aanvoelen een onbestemde verzamelnaam die al sinds hij Gust voor het eerst van de lippen vloot een ironische bijklank heeft. Maar dat kan geheel aan mij liggen.

Tijdens zijn nooit eindigende research stiet Jan Delvaux, die ook een anekdotejager is, op enkele groepsfoto’s in zwart-wit die Jan De Vijver op 29 april 1973 in Leuven had gemaakt. Er staat een drom jongelui op, die achteraf bekeken, nadat er al doden waren geteld, als de ‘Leuvense scene’ bekend zou staan, en tevens als het klantenbestand van een stuk of wat cafés waar zo’n scene graag steun zoekt bij de tapkast. Het betrof een ongelijksoortige zwik muzikanten, die in de omgang Jokke of Frakke heetten, of anders – er is geen el van gelogen – Lange Polle. En als je al sinds je geboorte Armand Hombroeckx was, dan luisterde je, nadat je greep had gekregen op de elektrische gitaar, toch liever naar de naam Big Bill Krakkebaas, zeg maar Big Bill, want dat ‘Krakkebaas’ is – ik wik mijn woorden – nogal kut.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven