Dossier kinderen & armoede (1): 'Wij willen een warme school zijn omdat het bij veel leerlingen thuis bitter koud is'

, door (ja)

dossier armoede 1200
© Carmen De Vos

'Van mijn ouders hoef ik geen hulp te verwachten. Mijn papa is verslaafd aan alcohol, mijn mama aan drugs'

Het is acht uur ’s ochtends aan de Plumerlaan in Ieper, de eerste dag na de herfstvakantie. Directeur Peter Vanthuyne heeft zich al verschanst in zijn kantoor, waar hij de ene telefoon na de andere beantwoordt. Over enkele dagen zullen leerlingen uit de afdeling voeding en verzorging instaan voor de catering bij de uitreiking van de Vredesprijs van Ieper aan de Syrische vrijwilligersorganisatie van The White Helmets, en er moet last minute nog heel wat geregeld en afgesproken worden. De driejaarlijkse Vredesprijs is een evenement met internationale uitstraling, zijn leerlingen kunnen zich geen foutje veroorloven. Dat veroorzaakt stress. Maar Vanthuyne zou de stress voor geen geld willen missen. Het evenement steekt zijn leerlingen aan: ze stellen vragen over dingen die meestal ver buiten hun leefwereld blijven. Ze raken betrokken bij de wereld. En Vanthuyne droomt van een school die, ook al is ze ver weg in de Westhoek gelegen, midden in de wereld staat.

Hij vertelt enthousiast over een vorige editie van de Vredesprijs, die naar de Amerikaanse zuster Helen Prejean ging, de vrouw die model stond voor het hoofdpersonage in de film ‘Dead Man Walking’ – het verhaal van een non die de laatste levensjaren van ter dood veroordeelde criminelen deelde.

Peter Vanthuyne «De leerlingen hingen aan haar lippen. Haar verhaal had hen zo geraakt dat ze op eigen initiatief een petitie tegen de doodstraf zijn begonnen: ze hebben handtekeningen verzameld op de Grote Markt.»

Vanthuyne, een moraalwetenschapper van opleiding, gelooft niet in het strakke onderscheid tussen denken en doen, dat zo vaak de scheidslijn vormt tussen het algemeen secundair onderwijs en het technisch en beroepsonderwijs. In het recent verschenen boek ‘Studeren is voor strevers’ van Ann Verlinden belijdt hij uitvoerig zijn geloof in projecten. Hij wil zijn leerlingen vanaf het derde jaar dingen laten doen waardoor ze vanzelf gaan nadenken.

Vanthuyne «Je kunt geen les meer geven zoals honderd jaar geleden, met een leraar die alle wijsheid in pacht heeft en de hoofdjes in zijn klas met kennis vult. Leren in tijden van het internet en de smartphone moet interactief zijn. Laat leerlingen dingen ruiken, zien en voelen. En laat hen er vervolgens mee aan de slag gaan. Wat wij doen op de Vredesprijs van Ieper, is een cursus democratische vorming. Of noem het voor mijn part: burgerschap. In drie jaar tijd hebben wij vijftig projecten over burgerschap opgezet.»

'Ik ben van de joints afgeraakt door mijn papa. 'Je bent erger dan mama,' zei hij opeens. En ik wil niet eindigen zoals zij' Nymfe

Zijn leerlingen hebben, in samenwerking met een plaatselijke woordkunstenares, honderd jaar oude brieven uit het archief van een psychiatrische instelling gelezen en naar hun persoonlijke leven omgezet.

Vanthuyne «Ze hebben die verhalen naar voren gebracht op Erfgoeddag: stuk voor stuk pakkende getuigenissen in het West-Vlaams over het leven van vroeger en nu, waaraan ze hun eigen ervaringen met alcoholisme, liefdesverdriet en pijn hadden toegevoegd. Eén voor één kwamen leerlingen het podium op die zogezegd niet taalvaardig zijn. Ze kregen een volle zaal muisstil. En wie zat er in de zaal? Ouders, die we op een oudercontact niet te zien krijgen. Allemaal apetrots op hun kinderen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven