Heleen Debruyne: 'Het recht op een kind van jezelf'

, door (hd)

Heleen Debruyne: 'Heleen Debruyne'

 Het is een trope onder sciencefictionschrijvers met een ongezonde fixatie op de vermeende oorlog tussen de seksen. Vooral sinds de jaren 70 worden zulke verhalen neergepend en in B-films gegoten – misschien werden de schrijvers een beetje nerveus van de feministes van de tweede golf die toen luid hun plek in de wereld opeisten. Omdat in het genre álles mogelijk is, lossen schrijvers in sciencefiction de teugels van hun diepste angsten en verlangens.

Vandaag is die angst geen fantasie uit een ver universum meer. Onderzoekers zijn erin geslaagd huidcellen in een laboratorium te laten uitgroeien tot zaad- of spermacellen – in-vitrogametogenese heet dat. Bij muizen lukt het al, en een internationaal team van wetenschappers is aan het werk om dat ook met mensencellen voor elkaar te krijgen.

Vaak ontwikkelt de wetenschap iets en moet de maatschappij de ethische implicaties van die uitvindingen daarna maar uitvogelen. Denk maar aan klonen: jaren geld en onderzoek gingen naar een techniek die nu in geen enkel land wettelijk is. De wetenschappers die bezig zijn met in-vitrogametogenese, zijn behoedzamer. Ze pleiten net voor een breed debat, nog voor hun onderzoek afgerond is.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven