Die keer dat hij een vleermuishoofd afbeet en 9 andere strapatsen van Ozzy Osbourne

, door (jub)

1200

'Ozzy donderde ladderzat op de landingsbaan. Hij kwam letterlijk Amerika binnengevallen'

De verhalen over Ozzy’s drug- en alcoholgebruik zijn genoegzaam bekend, zijn strapatsen met Mötley Crüe tijdens de ‘Bark at the Moon’-tour midden jaren 80 staan plastischer beschreven in ‘The Dirt’ (het walgelijkste en tegelijk meest onderhoudende rockboek ooit geschreven), en de muzikale kant van Black Sabbath blijft in ‘I Am Ozzy’ relatief onderbelicht. Dat neemt niet weg dat de lezer 400 bladzijden lang van de ene anekdote in de andere duikelt. Een hoop daarvan hadden wij zelfs nog nooit gehoord, of toch niet zoals Ozzy ze uit de modderige diepten van zijn brein opgraaft. Een bloemlezing in tien delen.

1. Zijn eerste job in de muziekindustrie

Althans, dat is hoe Ozzy – die toen nog John werd genoemd, omdat hij zo heette – het verkoopt aan zijn vrienden. Als ze vragen wat hij dan precies doet, zegt hij: ‘Ik stem dingen.’ En dat doet hij ook. Meer bepaald: autoclaxons. In de jaren 60 werden claxons nog handmatig met een schroevendraaier gestemd. Bandwerk: negenhonderd per dag, BÈH-BOE-WIEIE-EURRH-BIEOEP, loeihard, met vijf claxonstemmers in één kamer, van acht uur ’s ochtends tot vijf uur ’s avonds. Op een dag raakt hij aan de praat met zijn oudere collega Harry. ‘Negenentwintig jaar en zeven maanden werk ik hier al. Over vijf maanden krijg ik mijn gouden horloge!’ Ozzy antwoordt: ‘Dat had je beter gejat van een juwelier. Als ze je dan hadden gepakt, had je maar drie in plaats van dertig jaar hoeven te zitten.’ Ozzy gooit zijn schroevendraaier neer, gaat naar de pub, en keert nooit meer terug naar de fabriek.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven