Dwarskijker over 'Het gezin' en 'Pano: het verdriet van Aalst'
'Een keten van kleine en grote ongemakken'

, door (rv)

Het gezin

Eén – 6 december – 618.665 kijkers

Als ik naar ‘Het gezin’ kijk, een programmaserie waarin huisgeesten alziende camera’s zijn en omgekeerd, wil ik snel uit dit programma weg en toch ook weer niet: er gaat voorwaar een tegenstrijdige aantrekkingskracht uit van andermans leven van alledag dat kijkers mogelijk van hun eigen sleur en sores afleidt. Voor de rest is het nogal wiedes dat ‘Het gezin’ platweg ons aller voyeurisme aanspreekt, en een beroep doet op de diepmenselijke nieuwsgierigheid waar een roddeltante haar reputatie aan te danken heeft. Niettemin lijkt het dagelijkse leven in ‘Het gezin’ in het oog van die tientallen vernuftig met elkaar samenspannende camera’s ineens interessanter dan het doorgaans is.

Het leven zoals het zich in dit programma voordoet, is meestal een keten van kleine en grote ongemakken met adempauzes tussendoor. Ik probeer doorgaans vrolijk te zijn, soms met hulpmiddelen, maar aan het eeuwige geploeter van de mensen, waar ‘Het gezin’ op scherpstelt, houd ik toch een zekere treurnis over, want het is al bij al ook míjn geploeter. Voorts komen andermans muren nogal snel op me af in deze serie. Door toedoen van vruchtbaarheidsbehandelingen mochten Sanne en Tom zich op den duur in een onvoorziene tweeling verheugen, meteen een dubbele bijdrage aan een mensdom waarvan je geen dankbaarheid moet verwachten voor bijdrages. Dit stel kreeg van meet af aan af te rekenen met de keerzijde van hun langverbeide oudervreugde: hormonaal noodweer deed Sanne keer op keer in snikken uitbarsten, niet zelden met het dwingende, door de natuur ingegeven gesnerp van één van die wurmpjes op de achtergrond. De andere wurm zoog intussen doodgemoedereerd voort. Bovendien kreeg Sanne borstvliesontsteking, waardoor ze het telkens weer uitkermde van de pijn als ze de borst gaf. Afgepeigerd en vaal baadde ze haar borsten zo nu en dan in een medicinaal teiltje dat in de woonkamer op tafel stond. ‘Je moet oppassen dat ze niet depressief wordt,’ zei Sannes moeder tegen haar schoonzoon, de vader van twee in één keer. ‘Dat gebeurt niet,’ luidde het stellige antwoord. Leer mij een optimist kennen. Telkens als Sanne zich twijfelend aan het moederschap en volkomen uitgezongen over dat teiltje boog, wilde ik dat dit veeleer troosteloze beeld omsloeg in een musicalscène waarin iedereen het, in fonkelende kostuums gestoken, op een zinstrelend zingen en dansen zou zetten in een onwerelds mooi decor. Hoewel ik graag lakschoenen draag, ben ik geen onvoorwaardelijke liefhebber van musicals, maar ‘Het gezin’ haalt in ieder geval mijn behoefte aan glamour en vluchtmogelijkheden naar voren. De moeder van Sanne zei wat ze moest zeggen: ‘Stop met die borstvoeding.’ Tegen het eind van deze aflevering leek Sanne, die uiteindelijk voor de goede raad van haar moeder was bezweken, een weinig bij te trekken.

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De Persgroep Publishing heeft haar Privacy– en cookieverklaring aangepast.
Wij gebruiken jouw persoonsgegevens vanaf nu ook om de Diensten van MEDIALAAN Groep/De Persgroep Publishing te optimaliseren en deze waarvoor jij kiest te personaliseren.
Door op “verdergaan” te klikken of door verder te surfen, erken je deze aangepaste Privacy– en cookieverklaring gelezen te hebben.

Verdergaan