Hoge pieken, diepe dalen: het wonder- én rampjaar van schrijfster Fleur van Groningen

, door (dvda)

fleur van groningen 1200
© Carmen De Vos

HUMO Begin dit jaar begon je aan ‘Leven zonder filter’ te schrijven, je boek over hoogsensitiviteit dat de voorbije maanden een bestseller werd. Kon je toen al vermoeden dat het boek een schot in de roos zou worden?

Fleur van Groningen «Nee, helemaal niet. Ik ging ervan uit dat ik een boek voor een nichepubliek aan het schrijven was. Ik wist wel dat het onderwerp redelijk wat mensen aansprak – dat had ik ondervonden toen ik een jaar geleden een blogpost over hoogsensitiviteit had geschreven. Die blog werd in drie dagen door meer dan negenduizend mensen gelezen en werd volop gedeeld via sociale media. Toen ik kort daarna de vraag van mijn uitgeverij kreeg om er een boek over te schrijven, dacht ik: ‘Waarom niet? Misschien kan ik zo wel andere mensen helpen.’ Als je zelf hebt geleden, is proberen de pijn van anderen te verlichten één van de waardevolste dingen die je kunt doen.

»Mijn moeder had een vriendin van wie de 20-jarige zoon depressief was en met zelfmoordgedachten rondliep. Omdat ik dat zelf ook had meegemaakt tussen mijn 16de en 24ste, vroeg ze of ik die jongen misschien kon helpen. Ik wou dat uiteraard wel doen. Die jongen bleek hoogsensitief te zijn: de wereld kwam te hard op hem af, te scherp, te luid, te indringend. Maar hij wist niet hoe hij daarmee moest omgaan: hoe kon hij zijn zachtheid met de harde buitenwereld rijmen? Omdat ik die jongen niet persoonlijk kende, wou ik niet rechtstreeks contact met hem opnemen: ik was bang dat hij dat als een inbreuk op zijn privacy zou aanvoelen. Dus dacht ik: ik schrijf een blogpost, en ik bezorg een link aan zijn moeder, dan kan zij het aan haar zoon laten lezen.

'Ik voel me erg betrokken bij #MeToo. Omdat ik zelf geen talent heb om grenzen aan te geven, zijn ze vaak overschreden'

»Meteen nadat dat stukje online was verschenen, liet de moeder me weten dat haar zoon er veel aan had gehad en had besloten om in therapie te gaan. ‘Mission accomplished,’ dacht ik. Maar daarna volgde een stortvloed aan positieve reacties. Ik kreeg massa’s brieven en e-mails, en op straat werd ik soms zelfs omhelsd door onbekende mensen die me wilden bedanken, omdat ik een manier had aangereikt om met hun hoogsensitiviteit om te gaan. Of omdat ze nu eindelijk een tekst aan hun partner konden laten lezen: ‘Kijk, zo zit ik in elkaar.’

»In mijn stoutste dromen hoopte ik dat die negenduizend mensen die mijn blog hadden gelezen ook het boek zouden kopen, al hield ik dat niet voor mogelijk. Maar kijk: op dit moment zijn er meer dan twintigduizend exemplaren van het boek verkocht, en ‘Leven zonder filter’ stond vorige week nog altijd op de eerste plaats in de top 10 van non-fictieboeken in Vlaanderen.»

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven