Eeuwig spits Jan Mulder: 'Eeuwig leven'

, door (jan mulder)

Eeuwig spits Jan Mulder: 'Jan Mulder'

Het jaar loopt af, de lijsten worden opgemaakt, foto’s van de bekende doden verschijnen in kranten en televisieprogramma’s. Voetbal International publiceerde de zwarte bladzijde al. Wij betreuren – ik zal ze niet allemaal opnoemen – Swat Van der Elst, Piet Keizer, Raymond Kopa, Cheick Tioté, Hans Schäfer, Tommy Gemmell, Tonny van der Linden, Hans Kraay senior, Jean Plaskie, Pierre Hanon, Joske Weber en Bogdan Dochev, de scheidsrechter die de Hand van God niet zag tijdens het WK in 1986.

Enkele van de genoemde overledenen zijn mij goed bekend. Pierre Hanon. Jean Plaskie. Swat Van der Elst. Piet Keizer. Hun dood aanvaarden? Ik kan het niet. Op de foto’s van Anderlecht en Ajax uit de jaren 60 en 70 waarvan ondergetekende deel uitmaakte, staan steeds meer donker gemaakte gestaltes. De levenden, in een vrolijk gekleurd shirt, zijn nog met z’n vijven of zessen. Gewoon doorgaan tot het nabije einde en zelf een kruis over je heen krijgen? Protest. Ik wil eeuwig leven. Of het op zijn minst proberen.

De eerste keer dat ik mezelf betrapte op een gedachte betreffende het onderwerp ‘ik wil iets langer leven dan die lullige zeventig, tachtig of zelfs honderd jaar’ was in de jaren 90. In een kranteninterview wenste ik me toen de leeftijd van 600 toe. ‘Om mee te beginnen.’ Die 600 bleef geruime tijd het vaste getal in mijn woede jegens de veel te korte periode die wij op aarde zijn.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven