Dwarskijker over 'Wereldrecord' en 'Van Algemeen Nut'
Opgewonden geouwehoer en de bijbehorende kennerstoon

, door (rv)

'Ik heb net iets meer op met discuswerpers dan met bijvoorbeeld de permanente lottowinnaars van het profvoetbal'

Wereldrecord

Canvas – 15 januari – 218.717 kijkers

Eén van mijn vele tekortkomingen is mijn gebrek aan belangstelling voor sport. Voor het opgewonden geouwehoer erover en de bijbehorende kennerstoon ben ik zo mogelijk nog allergischer. Ik mag dan wel een sportmijder zijn, toch sta ik uit hoofde van mijn oude ambacht open voor een programma als ‘Wereldrecord’, waarin de afgetrainde sportverslaggever Maarten Vangramberen, met inzet van lijf en leden, het hoe en waarom van gedenkwaardige wereldrecords uitpluist. Soms steekt hij zich daarvoor in sporttenue, misschien wel om ons eraan te herinneren dat hij, hoe je hem ook draait of keert, een licentiaat lichamelijke opvoeding is, diep in zijn hart. Zo’n type dat hartstochtelijke schoolhaters als ik op druilerige novemberochtenden in de prille jaren 70 – overal kille nattigheid – tot een veldloop dwong, en daar een zeker plezier aan beleefde.

Deze keer zou ‘Wereldrecord’ over de Oost-Duitse discuswerper Jürgen Schult gaan, die de discus op 6 juni 1986 74 meter en 8 centimeter ver wierp, met toestemming van de Stasi. Aangezien ik een maandagochtendproduct van de klassieke humaniora ben, heb ik net iets meer op met discuswerpers dan met bijvoorbeeld de permanente lottowinnaars van het profvoetbal, waar de oude Grieken gelukkig van bespaard zijn gebleven.

Om dit Humo-artikel verder te kunnen lezen,
heeft u een abonnement nodig:

Humo.be-updates in je Facebook-nieuwsfeed?

U bent wellicht ook hierin geïnteresseerd:

De website van Humo maakt gebruik van cookies.   Meer info   Deze melding niet meer weergeven